25-02-09

Beter 'zelfbenoemd' dan benoemd door corrupte politieke partijen en instanties !


marcel_38219203_buitenenap300Beter'zelfbenoemd'danbenoemd door corrupte politieke partijen en instanties !

Paul Van Buitenen, het Europees Parlementslid dat de fraude en de corruptie binnen de Europese instellingen aan de kaak stelde en er zelfs voor zorgde dat het voltallige bestuur van de Europese Unie ontslag diende te nemen, heeft besloten op te stappen.

Opvallend is dat Van Buitenen in een persbericht van het Algemeen Nederlands Persbureau (ANP) rond de zaak 'Neelie Kroes' van 28 september 2004 (http://www.novatv.nl/page/detail/nieuws/7344/) een 'zelfbenoemde fraudejager' werd genoemd.
Ook het Rotterdams Nieuwsblad had het telkens over de 'zelfbenoemde fraudejager' als zij over de Nederlandse europarlementariër sprak.

De persagentschappen ANP en Belga + de Nederlandse en Belgische dagbladpers nagelden de Morkhoven-activist Marcel Vervloesem die de kinderpornozaak Zandvoort onthulde, op dezelfde manier aan de schandpaal. Jarenlang spraken zij over de 'zelfbenoemde' en 'zelfverklaarde' kinderpornojager...


Van Buitenen haalt Kroes door het slijk

De Nederlandse europarlementariër Paul van Buitenen heeft keihard uitgehaald naar Neelie Kroes, de kandidaat-Europees Commissaris voor mededinging. Volgens hem heeft Kroes het Nederlandse parlement voorgelogen in de TCR-affaire (subsidie voor bedrijf van bevriende ondernemer), was ze op de hoogte van of betrokken bij diverse dubieuze zakelijke deals en heeft ze een geheime bankrekening in Zwitserland.

Kroes, die vandaag gehoord wordt door het Europees Parlement, reageerde gisteren via haar tijdelijk woordvoerder Cees Kole tamelijk laconiek op de beschuldigingen. ,,Ze kijkt uit naar de hoorzitting in het parlement. Dat is een serieus debat waar ze zich nu op voorbereidt,'' aldus Kole. Volgens Kroes maakt Van Buitenen zich schuldig aan 'ongefundeerde, tendentieuze aantijgingen'.

Bewijzen heeft de zelfbenoemde 'fraudejager' niet, zo geeft Van Buitenen onmiddellijk toe. Maar wel aanwijzingen. Zoveel aanwijzingen dat er volgens hem op zijn minst wel iets -waar rook is, is immers vuur - waar moet zijn van alle verdenkingen en geruchten die rond Kroes al jaren de ronde doen. En daarom is Kroes volgens hem niet geschikt voor haar nieuwe baan.

Van Buitenen heeft de Nederlandse regering en de voorzitter van de nieuwe Europese Commissie, de Portugees Barroso, herhaalde malen gevraagd om een integriteitsonderzoek van Kroes. Zo'n onderzoek, dat alle hoge politieofficieren, burgemeesters en andere bestuurders in Nederland standaard moeten ondergaan, moet worden uitgevoerd door de veiligheidsdienst AIVD. Maar zowel de Nederlandse regering als Barroso lieten Van Buitenen weten geen enkele aanleiding te zien voor zo'n onderzoek.

Die weigering sterkt Van Buitenen alleen maar in zijn overtuiging dat het helemaal fout zit met Kroes. Hij ziet tenminste '18 punten van zorg' in het dossier dat hij over haar heeft aangelegd. Dat dossier is naar zijn zeggen grotendeels gebaseerd op gesprekken en correspondentie met mensen die haar goed kennen. Zelfs binnen haar eigen partij, de VVD, zou twijfel bestaan over Kroes' integriteit. Volgens Van Buitenen zijn er mensen in de top van die partij 'die nu rustig achterover leunen, maar die het stiekem helemaal niet erg zouden vinden als ze eens stevig op haar gezicht zou gaan'.

Hoewel Neelie Kroes zich gisteren niet geroepen voelde om op de inhoud van Van Buitenens' beschuldigingen en verdachtmakingen in te gaan, is ze volgens bronnen in Brussel bijzonder ontstemd over de werkwijze van de fraudejager. ,,Dit komt heel dicht in de buurt van iemand moedwillig beschadigen.''

Hans Gertsen, Algemeen Dagblad
gepubliceerd op www.rotterdamsnieuwsblad.nl - dinsdag 28 september 2004
http://www.ad.nl/archive/?service=archive&articleID=rd116359


Europese Antifraude dienst... tien jaar later

Tien jaar geleden, op 9 december 1998, luidde Paul van Buitenen de klok over fraude en onregelmatigheden binnen de Europese Commissie. Na het aftreden in maart 1999 van de toenmalige Commissie onder voorzitterschap van Jacques Santer werd een nieuwe antifraudedienst opgericht genaamd OLAF. Vanaf 2004 zette Paul van Buitenen zijn strijd tegen fraude voort als lid van het Europees Parlement. Nu het einde van zijn mandaat nadert, is de grote vraag: hoe staat het na tien jaar met de fraudebestrijding binnen de EU-instellingen?

-----

'Met pijn in het hart moet ik constateren dat het nog steeds slecht gesteld is met de fraudebestrijding in de EU organisatie. Aan de basis van het probleem ligt de antifraudedienst OLAF, die van begin af aan verkeerd is opgezet en dus niet goed kan functioneren. Onafhankelijke deskundigen, die om advies werden gevraag na de val van de Commissie, waarschuwden hier al voor in 1999. Enerzijds is OLAF een onderdeel van de Commissie, anderzijds moet het operationeel onafhankelijk zijn, waardoor de Commissie niet kan ingrijpen als het fout gaat. Om dit gat te dichten werd een Comité van Toezicht in het leven geroepen. Volgens de deskundigen heeft dit Comité echter noch de expertise noch de legitimiteit om adequate controle op OLAF uit te oefenen. De jaarlijkse rapporten van dit Comité van Toezicht, maar ook een rapport van de Europese Rekenkamer uit 2005 hebben vervolgens gewezen op de tekortkomingen van OLAF. Jarenlang eigen onderzoek als lid van het Europees Parlement bevestigt dit beeld.

Laat ik uit vele gevallen er drie uitlichten. Op mijn verzoek en na lang aandringen startte begin dit jaar een onderzoek naar de selectieprocedure van één van de directeuren van OLAF. Het bleek dat één van de leden van het selectiepanel zelf in onderzoek was voor fraude, waardoor sprake was van een belangenconflict. Hoewel de directeur-generaal van OLAF hier van op de hoogte was gebracht door twee van zijn ondergeschikten, greep hij niet adequaat in. Naast het belangenconflict blijkt de hele selectieprocedure doorstoken kaart te zijn geweest. Hoewel ik de voornaamste bron van de aantijgingen ben, heb ik tot op heden geen toegang gekregen tot het onderzoeksrapport.
In 2002 beschuldigde OLAF een Duitse journalist van het weekblad ‘Stern’ van omkoping van een van zijn ambtenaren. In 2004 deed de Belgische politie een huiszoeking bij deze journalist en nam veel materiaal en brondocumenten in beslag. OLAF ontkent dat het deze huiszoeking heeft voorgesteld en toegang heeft gevraagd tot het bronmateriaal, terwijl OLAF dat in werkelijkheid wel gedaan heeft. Als klap op de vuurpijl blijkt dat de hele aanklacht zelf in scène is gezet door OLAF. Zo doende heeft OLAF vele instanties en personen misleid: de Europese Commissie, het Europees Parlement, het Hof van Justitie, de Europese Ombudsman, de Belgische en Duitse openbaar ministeries, de pers en zelfs zijn eigen onderzoekers! Tussen 2006 en 2008 ontving OLAF informatie van klokkenluiders over fraude binnen een door de Commissie gefinancierd centrum voor ontwikkelingssamenwerking (CDE). De aantijgingen waren gericht tegen zowel de voormalige als de huidige directeur. Terwijl de aantijgingen tegen de voormalige directeur onderzocht werden, gebeurde dat niet ten aanzien van de huidige directeur. OLAF bleek zelfs een 300 pagina’s tellend dossier met aantijgingen gewoon te hebben laten verdwijnen. Pas nadat de betreffende informatie voor de derde keer aan OLAF was verstrekt en ik met een collega-Europarlementariër had gedreigd zelf op onderzoek uit te gaan, blijkt alsnog een onderzoek te zijn gestart naar de huidige directeur. Ondertussen probeert die directeur de klokkenluiders te ontslaan vanwege hun hulp aan OLAF.

Samenvattend blijkt er heel veel aan de hand met OLAF.
Er wordt een loopje genomen met de rechten van de verdediging, deadlines voor de indiening van strafdossiers worden overschreden, politici worden beschermd en OLAF blijkt ook regelmatig bewust misleidende informatie te verspreiden over het verloop van zijn onderzoeken.
Vele parlementaire vragen, brieven aan en gesprekken met verantwoordelijken en zelfs Eurocommissarissen hebben niet geleid tot adequate actie.
Daarom is nu de tijd gekomen om met de resultaten van mijn jarenlange onderzoek in de openbaarheid te treden.
Ik wil niet alleen aangeven wat er mis is, maar ook mogelijke oplossingen voorstellen. Allereerst dienen alle onregelmatigheden binnen OLAF onderzocht te worden. Verder zijn er voor het beter functioneren van OLAF wat mij betreft twee opties. Deze opties kunnen worden benut totdat er een Europees Openbaar Ministerie is . De eerste optie is OLAF onafhankelijk maken van de Commissie door er een afzonderlijke organisatie van te maken. OLAF kan dan meer bevoegdheden krijgen, maar alleen als adequaat toezicht verzekerd is. Dit laatste betekent dat het toezichtsorgaan niet op basis van politieke benoemingen moet worden samengesteld, maar op basis van benoemingen door de openbaar ministeries in de lidstaten. De tweede oplossing is dat OLAF wordt opgeheven en dat zijn taken worden verdeeld over bestaande instanties binnen de Europese Unie die meer expertise in huis hebben op de terreinen die nu door OLAF worden bestreken. Ik hoop dat dit zal leiden tot adequate fraudebestrijding binnen de EU in de komende tien jaar!'

Door Paul van Buitenen - 5/12/2008
Paul Van Buitenen - website

Foto's: Marcel Vervloesem, Paul Van Buitenen

Commentaren

Europese Antifraude dienst... tien jaar later
Door: Paul van Buitenen
5/12/2008

Tien jaar geleden, op 9 december 1998, luidde Paul van Buitenen de klok over fraude en onregelmatigheden binnen de Europese Commissie. Na het aftreden in maart 1999 van de toenmalige Commissie onder voorzitterschap van Jacques Santer werd een nieuwe antifraudedienst opgericht genaamd OLAF. Vanaf 2004 zette Paul van Buitenen zijn strijd tegen fraude voort als lid van het Europees Parlement. Nu het einde van zijn mandaat nadert, is de grote vraag: hoe staat het na tien jaar met de fraudebestrijding binnen de EU-instellingen?

Met pijn in het hart moet ik constateren dat het nog steeds slecht gesteld is met de fraudebestrijding in de EU organisatie. Aan de basis van het probleem ligt de antifraudedienst OLAF, die van begin af aan verkeerd is opgezet en dus niet goed kan functioneren. Onafhankelijke deskundigen, die om advies werden gevraag na de val van de Commissie, waarschuwden hier al voor in 1999. Enerzijds is OLAF een onderdeel van de Commissie, anderzijds moet het operationeel onafhankelijk zijn, waardoor de Commissie niet kan ingrijpen als het fout gaat. Om dit gat te dichten werd een Comité van Toezicht in het leven geroepen. Volgens de deskundigen heeft dit Comité echter noch de expertise noch de legitimiteit om adequate controle op OLAF uit te oefenen. De jaarlijkse rapporten van dit Comité van Toezicht, maar ook een rapport van de Europese Rekenkamer uit 2005 hebben vervolgens gewezen op de tekortkomingen van OLAF. Jarenlang eigen onderzoek als lid van het Europees Parlement bevestigt dit beeld.

Laat ik uit vele gevallen er drie uitlichten. Op mijn verzoek en na lang aandringen startte begin dit jaar een onderzoek naar de selectieprocedure van één van de directeuren van OLAF. Het bleek dat één van de leden van het selectiepanel zelf in onderzoek was voor fraude, waardoor sprake was van een belangenconflict. Hoewel de directeur-generaal van OLAF hier van op de hoogte was gebracht door twee van zijn ondergeschikten, greep hij niet adequaat in. Naast het belangenconflict blijkt de hele selectieprocedure doorstoken kaart te zijn geweest. Hoewel ik de voornaamste bron van de aantijgingen ben, heb ik tot op heden geen toegang gekregen tot het onderzoeksrapport.
In 2002 beschuldigde OLAF een Duitse journalist van het weekblad ‘Stern’ van omkoping van een van zijn ambtenaren. In 2004 deed de Belgische politie een huiszoeking bij deze journalist en nam veel materiaal en brondocumenten in beslag. OLAF ontkent dat het deze huiszoeking heeft voorgesteld en toegang heeft gevraagd tot het bronmateriaal, terwijl OLAF dat in werkelijkheid wel gedaan heeft. Als klap op de vuurpijl blijkt dat de hele aanklacht zelf in scène is gezet door OLAF. Zo doende heeft OLAF vele instanties en personen misleid: de Europese Commissie, het Europees Parlement, het Hof van Justitie, de Europese Ombudsman, de Belgische en Duitse openbaar ministeries, de pers en zelfs zijn eigen onderzoekers!
Tussen 2006 en 2008 ontving OLAF informatie van klokkenluiders over fraude binnen een door de Commissie gefinancierd centrum voor ontwikkelingssamenwerking (CDE). De aantijgingen waren gericht tegen zowel de voormalige als de huidige directeur. Terwijl de aantijgingen tegen de voormalige directeur onderzocht werden, gebeurde dat niet ten aanzien van de huidige directeur. OLAF bleek zelfs een 300 pagina’s tellend dossier met aantijgingen gewoon te hebben laten verdwijnen. Pas nadat de betreffende informatie voor de derde keer aan OLAF was verstrekt en ik met een collega-Europarlementariër had gedreigd zelf op onderzoek uit te gaan, blijkt alsnog een onderzoek te zijn gestart naar de huidige directeur. Ondertussen probeert die directeur de klokkenluiders te ontslaan vanwege hun hulp aan OLAF.

Samenvattend blijkt er heel veel aan de hand met OLAF. Er wordt een loopje genomen met de rechten van de verdediging, deadlines voor de indiening van strafdossiers worden overschreden, politici worden beschermd en OLAF blijkt ook regelmatig bewust misleidende informatie te verspreiden over het verloop van zijn onderzoeken.
Vele parlementaire vragen, brieven aan en gesprekken met verantwoordelijken en zelfs Eurocommissarissen hebben niet geleid tot adequate actie. Daarom is nu de tijd gekomen om met de resultaten van mijn jarenlange onderzoek in de openbaarheid te treden.
Ik wil niet alleen aangeven wat er mis is, maar ook mogelijke oplossingen voorstellen. Allereerst dienen alle onregelmatigheden binnen OLAF onderzocht te worden. Verder zijn er voor het beter functioneren van OLAF wat mij betreft twee opties. Deze opties kunnen worden benut totdat er een Europees Openbaar Ministerie is . De eerste optie is OLAF onafhankelijk maken van de Commissie door er een afzonderlijke organisatie van te maken. OLAF kan dan meer bevoegdheden krijgen, maar alleen als adequaat toezicht verzekerd is. Dit laatste betekent dat het toezichtsorgaan niet op basis van politieke benoemingen moet worden samengesteld, maar op basis van benoemingen door de openbaar ministeries in de lidstaten. De tweede oplossing is dat OLAF wordt opgeheven en dat zijn taken worden verdeeld over bestaande instanties binnen de Europese Unie die meer expertise in huis hebben op de terreinen die nu door OLAF worden bestreken. Ik hoop dat dit zal leiden tot adequate fraudebestrijding binnen de EU in de komende tien jaar!

Gepost door: Jaapjejaap | 25-02-09

Reageren op dit commentaar

Van Buitenen onthult nieuwe fraudes EU (archief)
BRUSSEL - Europarlementariër Paul van Buitenen heeft dinsdag een frontale aanval geopend op de EU-fraudebestrijdingsdienst OLAF en is vastbesloten daarmee de komende maanden door te gaan.

Eén speerpunt wordt de bouw, zonder openbare aanbesteding, van het 2 miljard euro kostende parlementsgebouw in Brussel. Precies tien jaar nadat Van Buitenen, toen nog Europees ambtenaar, met de openbaarmaking van een reeks fraudedossiers een bom had gelegd onder de Commissie-Santer, kwam hij met vier nieuwe dossiers.

Die tonen volgens hem aan dat de top van de 450 man sterke Europese fraudebestrijdingsdienst onderzoeken blokkeert, zaken in de doofpot stopt en er de hand niet voor omdraait om toezichthoudende en controlerende organen te misleiden en beliegen. OLAF zelf reageert gepikeerd en verongelijkt. De dienst ‘heeft respect voor de historische rol van Van Buitenen in ’98/99’ (OLAF dankt aan Van Buitenen haar bestaan), maar vindt dat hij zich nu schuldig maakt aan misinterpretatie en inaccurate verslaglegging.

Ook verwijt OLAF Van Buitenen dat hij zich mengt in lopend onderzoek met het risico dat frauderende ambtenaren straks voor de rechter vrijuit gaan wegens een oneerlijk proces. De Duitse christendemocrate Inge Grässle, rapporteur over OLAF in het EP, reageert nog veel harder. Zij verwijt Van Buitenen dat hij ‘met ongefundeerde beschuldigingen en al lang opgehelderde feiten’ zijn herverkiezing veilig wil stellen.


,,Het enige wat nieuw is aan zijn beschuldigingen is dat het zachtjesaan knap vervelend begint te worden.’’ Van Buitenen zelf houdt vol dat OLAF ernstig disfunctioneert en commissaris Kallas (Administratie) en OLAF-topman Brüner hem in woord noch geschrift van het tegendeel hebben kunnen overtuigen. Van Buitenen stelde de commissie 81 vragen en wisselde 36 brieven met Brüner.

Van Buitenen wijst ook op de ernstige kritiek op OLAF van de Europese ombudsman en het comité van toezicht. Op zijn uitnodiging aan OLAF om dossiers nog vóór zijn persconferentie van gisteren op te helderen, ging de dienst niet in. Volgens Van Buitenen zijn de vier dossiers die hij gisteren openbaarde het topje van de ijsberg.


Door FRANS BOOGAARD
Algemeen Dagblad, dinsdag 9 december 2008

---------------

REACTIE

Geef Van Buitenen de kans om te bewijzen wat er mis zou zijn. Daar kan toch niets op tegen zijn? Liever een actieve waarheidsvinder dan een passieve fraudeur.
Dat laatste gaat ten koste van de belastingbetaler en het vertrouwen in de nationale en internationale politiek.
Klokkenluiders zijn nooit welkom. Het is goed vissen in troebel water en daar wil men geen pottekijkers bij hebben.

Gepost door: Jaapjejaap | 25-02-09

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.