14-02-09

STOP KINDERSEX: Dirk Mellema in 'Rotterdam Vandaag & Morgen'


ad.van.den.Berg2_78809hpatientenrechtenenmensenrechtenbestaannietinBelgië

Brussel, 14.2.2009

Op 11.2.2009 schreef de nederlandse journalist Dirk Mellema in 'Rotterdam Vandaag & Morgen' (ook wel eens 'De meest Rotterdamse krant van Rotterdam' genoemd) over de 'overéénkomsten tussen Yvonne van Hertum van 'STOP KINDERSEX' en actievoerder Marcel Vervloesem van de Belgische vereniging 'Werkgroep Morkhoven'.

Reeds in de eerste regels van zijn artikel, alwaar hij het heeft over Marcel Vervloesem als de 'zelfbenoemde bestrijder van kindermisbruik', laat Dellema merken uit welk vaatje hij zal tappen.

Dellema maakt zijn lezers vervolgens wijs dat de kinderpornozaak Zandvoort alleen maar sloeg op een kinderpornoverzameling waar niks verkeerd mee is terwijl er op de 90.000 foto's gefolterde en verkrachte kinderen (en zelfs baby's) staan die door de kinderpornoproducenten waarschijnlijk tegen een zacht prijsje aan allerlei perverse personnages verkocht werden.

Daarna volgen de elementen die in de vlaamse pers gedurende 11 jaren werden aangewend om Marcel Vervloesem als 'kindermisbruiker' en 'zelfverklaarde kinderpornojager' aan de schandpaal te nagelen.

Over het feit dat de beschuldigingen tegen Marcel Vervloesem volledig 'fake' waren en dat de Belgische justitie, zoals de Hoge Raad voor de Justitie bevestigde, zelfs de ontlastende stukken uit het strafdossier deed verdwijnen, spreekt Dellema vanzelfsprekend niet.
Ook het feit dat de kinderpornozaak Zandvoort door het proces tegen Marcel Vervloesem in de doofpot werd gestopt waardoor de kindermisbruikers en kinderpornoproducenten vrijuit konden gaan, zwijgt Dellema in alle toonaarden.

Dellema had toch minstens ook de vraag kunnen stellen waarom de kinderen op de kinderporno-cd-roms Zandvoort nooit geidentificeerd werden en waar (de evenééns door de Hoge Raad van Justitie bevestigde) verdwenen kinderporno-c-roms Zandvoort op het hof van beroep in Antwerpen gebleven zijn, in plaats van enkel een samenraapsel te maken van vroegere uitspraken en gezegdes ?

Het bewijst in ieder geval dat hij de moeite niet heeft gedaan om het dossier grondig te bestuderen en gewoon verder is gegaan op de zaken die al 1000 keren geschreven en weerlegd werden.

De boodschap van Dellema is dan ook zeer duidelijk: stel Yvonne van Hertum en Marcel Vervloesem op eenzelfde lijn en kieper ze zonder omwegen tesamen in de vuilbak van de nederlandstalige commerciële riooljournalistiek waar dat er voor onderzoeksjournalisten geen plaats meer is.


De overeenkomsten tussen twee pedojagers

Waarom komt de naam van de Belg Marcel Vervloesem telkens bovendrijven als de Rotterdamse pedojaagster Yvonne van Hertum weer eens op de voorpagina’s prijkt. Er zijn nogal wat overeenkomsten tussen die twee. Het Vlaamse dorpje Morkhoven werd in 1998 overspoeld door de wereldpers. Hier woonde Marcel Vervloesem, de zelfbenoemde bestrijder van kindermisbruik. Hij beweerde een wereldwijd netwerk van kinderporno op het spoor te zijn, waarvan een Nederlander uit Zandvoort de spil in het web zou zijn.

Die beschuldiging was onjuist. De man was wel een verzamelaar van kinderporno, die hij met anderen op internet uitwisselde, maar van een netwerk was geen sprake. Maar Vervloesems reputatie als kruisvaarder tegen kindermisbruik was gevestigd. Hij raakte verslaafd aan de publiciteit en kwam telkens met nieuwe onthullingen/beschuldigingen, die niet controleerbaar waren. Een bezoek destijds aan een politiebureau nabij zijn woonplaats was leerzaam. ,,Om privacyredenen kan ik niet alles zeggen, maar ik zou mijn kind niet aan hem toevertrouwen’’, vertelde een rechercheur. De rechercheur had gelijk. In 2006 werd Vervloesem door de rechtbank in Turnhout veroordeeld voor seksueel misbruik.

Hij kreeg vijf jaar cel, waarvan twee jaar voorwaardelijk. Tussen 1974 en 1996 heeft hij negen minderjarige jongens misbruikt, onder wie zijn halfbroer. Volgens een psychiatrisch rapport vertoonde de pedojager grensoverschrijdend seksueel ‘gedrag en vertoonde hij een voorliefde voor jonge jongens. Vervloesem had een gestoorde persoonlijkheid en hij maakte hij misbruik van zijn machtspositie als zelfverklaard hulpverlener.
Waarom jaagt iemand op pedoseksuelen als hij zelf kinderen misbruikt? ,,Vaak zijn deze mensen als kind zelf ook slachtoffer geweest. Ze beseffen dat ze fout zijn en willen dat goed maken door zichzelf als verdediger van misbruikte kinderen op te werpen’’, verklaarde een deskundige van de zedenpolitie in Utrecht.

Vervloesem ontkent tot op de dag van vandaag alle beschuldigingen. Hij is een pathologische leugenaar. Nu gaan we terug naar de Yvonne van Hertum. Ook zij is geobsedeerd door de bestrijding van pedofilie en ook zij zoekt op alle mogelijke manieren de publiciteit en ook zij is niet over haar eerste leugen gevallen. Dat zij over een rijke fantasie beschikt valt te lezen op de internetencyclopedie Wikipedia. Hier staat over haar vermeld dat de autobiografie dat zij schreef onder het pseudoniem Vonne de Bruin verzonnen zou zijn..

Wikipedia: ,,Haar vader zou haar een trauma hebben aangepraat door zijn eigen belevenissen uit de oorlog uitentreuren aan haar te vertellen. Haar vader overleefde Auschwitz, haar moeder Sobibór. Dit boek kwam in opspraak toen de Joodse gemeenschap haar betichtte van het verkondigen van onwaarheden: het gehele boek zou van A tot Z zijn verzonnen”.

Toen het boek uitkwam gaf zij een interview aan het Rotterdams Dagblad. Zij zei toen onder meer: ,,De haat tegen Duitsers is mij met de paplepel ingegoten. Als een Duitster mij de weg vraagt, dan barst ik in woede uit’’.
Wat is er nog waar als iemand zoiets kan verzinnen?

Dirk Mellema
Rotterdam Vandaag & Morgen - De meest Rotterdamse krant van Rotterdam
woensdag, 11 februari 2009

Foto: Ad van den Berg, voorzitter van de nederlandse pedofielenvereniging

De commentaren zijn gesloten.