05-07-08

Kinderpornozaak Zandvoort: hoorzitting in Den Haag


Belgische pers zwijgt over hoorzitting inzake kinderpornozaak Zandvoort

marcelGisteren was er een hoorzitting omtrent de kinderpornozaak Zandvoort in Den Haag (Nederland) waarop Marcel Vervloesem van de vzw Werkgroep Morkhoven werd uitgenodigd.

Zoals gewoonlijk zweeg de Belgische pers daarover.

Dat komt omdat het grootste gedeelte van de Belgische pers die niet meer dan een instrument van justitie is, de kinderpornozaak Zandvoort met de -volgens de Belgische federale politie- meer dan 88.000 slachtoffertjes, al 10 jaar lang in de doofpot steekt door Marcel Vervloesem en de Werkgroep Morkhoven te criminaliseren.

Ook over de cd-roms met kinderporno uit de zaak Zandvoort die op het hof van beroep van Antwerpen werden gestolen nadat zij in opdracht van de Koning voor onderzoek aan de Antwerpse procureur-generaal Christine Dekkers werden overgemaakt, blijft de pers het stilzwijgen behouden.

De Belgische pers die de betaalde roddels over Marcel Vervloesem op het hoogtepunt van de kinderpornozaak Zandvoort wist te verspreiden, wacht nu ongeduldig het moment af dat Marcel Vervloesem in de gevangenis wordt opgesloten. Vervloesem heeft aangekondigd dat hij daar met een hongerstaking zal beginnen die hem vanwege zijn gezondheidstoestand (hart, suikerziekte, kanker,) ongetwijfeld fataal zal worden. Op die manier kan men de kinderpornozaak Zandvoort definitief afsluiten en kunnen het bedrog en de fraude die er in deze zaak gepleegd werden, definitief geklasseerd worden. Men rekent er ongetwijfeld op dat men dan ook de cd-roms met kinderpornomateriaal in stilte kan vernietigen.

Het feit dat er tal van documenten uit het strafdossier van Marcel Vervloesem werden gestolen (die door de Hoge Raad voor de Justitie schriftelijk bevestigd werden) en Vervloesem veroordeeld werd op basis van een onvolledig dossier zonder dat het hof van cassatie te Brussel procedurefouten vaststelde, zegt wel iets over de werking van het Belgische rechtssysteem dat zogenaamd hervormd werd.

De manier waarop Vervloesem in 2005 in de gevangenis van Turnhout werd mishandeld, vertelt ons ook dat België dat zich het centrum van Europa waant, geen rekening houdt met de internationale mensenrechtenverdragen en het Europees Verdrag van de Rechten van de Mens dat mede door België werd ondertekend.

Ook op gebied van kinderpornobestrijding is België dat het bestaan van kinderpornonetwerken nog steeds ontkent en kindermisbruiken zoveel mogelijk in de doofpot steekt, een absolute zero te noemen.

Omdat noch minister van justitie Vandeurzen (CD&V), noch Jacques Van Ypersele (kabinetschef van de Koning en voorzitter van de Koning Boudewijnstichting), noch de Koning zelf, noch de leden van de commissie justitie van de senaat, noch senator Van Parys (CD&V) die de cd-roms van de Koning destijds als minister van justitie voor 'onderzoek' aan het gerecht overmaakte, op de diefstal van de cd-roms van de Koning op het hof van beroep te Antwerpen willen reageren, gaat de Werkgroep Morkhoven zich ondermeer opnieuw met een schrijven tot de Europese parlementsleden richtten waarin zij de doofpotpolitiek van de Belgische regering inzake kindermisbruiken aanklaagt.
Ook de talloze mensenrechtenschendingen in België zullen daarbij ongetwijfeld ter sprake komen.

Het kan niet dat mensen- en kinderrechtenaktivisten in België gewoon door een samenwerking van overheid en maffia uit de weg worden geruimd en dat de advocaat-generaal Mark Tack, openbare aanklager van Marcel Vervloesem op het hof van beroep te Antwerpen, de kinderpornozaak Zandvoort na het verdwijnen van de Koning-cd-roms zomaar een 'zeepbel' noemt.

In 1998 kwam de Morkhoven-medewerkster en RTBF-journaliste Gina Bernard-Pardaens al in een zogenaamd autoongeval aan haar einde. Zij werd maandenlang op alle mogelijke manieren gepest en ontving verschillende doodsbedreigingen. Ook haar zoon werd op een bepaald moment van de baan gereden waarna zij opnieuw een telefonische bedreiging ontving. Belgacom kon aan de maandenlange telefoonproblemen die zij ondervond zogezegd niets doen en de rijkswacht kon het retroactief Zoller-Mallicieux-onderzoek om te weten wie haar telefonisch bedreigde, pas opstarten toen zij overleden was.
Gina verzamelde wereldwijd foto's van verdwenen kinderen. Ze vergeleek de gezichtjes die ze op de diskettes terugvond. Enkele dagen voor haar dood liet zij Marcel Vervloesem weten dat ze twee kinderen 'met zekerheid' had weten te identificeren.
Gina speelde een erg aktieve rol bij het opsporen van de in 1993 verdwenen Berlijnse jongen Manuel Schadwald. Die zoektocht leidde tot de quasi-zekerheid dat de jongen in handen van een pedofienetwerk was terecht gekomen en leidde tevens tot de ontmoeting met de Duitser Gerrie Ulrich (kinderpornozaak Zandvoort) die na zijn afspraak met Marcel Vervloesem in Italië werd vermoord.
Een maand voor haar dood werd Gina -naar eigen zeggen- op een 'intimiderende' wijze gedurende drie uur lang in opdracht van de Belgische nationale magistraat Brammerts verhoord omtrent de verdwijning van Manuel Schadwald.
Gina sprak over haar doodsbedreigingen ook met Morkhoven-voorzitter Jan Boeykens die haar op de avond van haar dood nog belde maar zijn telefoongesprek moest afbreken omdat de lijn, zoals dat tijdens de akties van de Werkgroep Morkhoven veelal het geval was, op een uiterst merkwaardige manier werd gestoord. Jan Boeykens probeerde Gina die avond nog een antwoord van Stefaan De Clerck (CD&V) die toen justitieminister was, door te faxen waarop verder ingegaan werd op de talrijke pesterijen en dreigingen. Maar dat bleek onmogelijk te zijn alhoewel het bericht wel zonder problemen naar andere bestemmelingen te faxen was. Dat zou er wel eens op kunnen wijzen dat de moord op Gina Bernard die ook al geruime tijd problemen met haar auto ondervond, op voorhand gepland werd. Voor zij naar huis reed en op een brugpeiler terecht kwam terwijl zij zeer voorzichtig reed en de weg op haar duimpje kende, zou Gina nog een discussie met een magistraat hebben gehad.

Een week na haar dood werd er ingebroken bij Laurent Arnauts, de Brusselse advocaat die vooral bekendheid kreeg als raadsman van de familie Benaïssa. Gina had hem aangezocht nadat zij op last van nationaal magistraat Brammerts was verhoord inzake de verdwijning van Manuel Schadwald en nadat zij op belangrijk bewijsmateriaal en documenten omtrent pedofilienetwerken was gestoten die haar beangstigden.
Het geld en de dure computers van de advocaat werden niet gestolen. Blijkbaar was men alleen op zoek naar een welbepaald dossier. Toen de agenten uit Sint-Gillis de schade hadden opgemeten, werd een identificatiebewijs van een Brusselse politieman achter één van de computers ontdekt alhoewel deze had gemeld dat hij het pand van de advocaten niet was binnengegaan.
Aan de dood van Gina werd er maar weinig aandacht besteed door de Belgische pers en het is zelfs niet zeker of de rijkswacht achteraf naging wie er allemaal naar Gina belde.

Het fysiek uit de weg ruimen van Marcel Vervloesem nadat men hem door middel van een vonnis een zwijgplicht met de pers heeft opgelegd en de moorden op Gerry Ulrich en Gina Bernard, doen denken aan de talrijke moorden die er in de zaak Dutroux gepleegd werden ('30 témoins morts' Douglas De Coninck).
Het zal dus waarschijnlijk geen toeval geweest zijn dat Georges Zicot, de in opspraak gekomen gerechtelijke inspecteur in de zaak Dutroux, ook in de kinderpornozaak Zandvoort opdook alwaar hij met een schriftelijke verklaring een kindermisbruikende magistraat beschermde.
De samenwerking van overheid en maffia bestaat blijkbaar niet alleen in Colombië.

Enkele dagen geleden werd de server van de Werkgroep Morkhoven na het plaatsen van een artikel van de Stichting Prinses de Croÿ waarin ondermeer sprake was van de psychiater Paul Cosyns (die Marcel Vervloesem psychiatrisch moest onderzoeken terwijl hij ook voorzitter was van de commissie Cosyns die onderzoek voerde naar de isoleercellen in het Antwerpse kinderziekenhuis Good Engels waarrond de Werkgroep in 1998 aktie voerde) geblokkeerd. Enkele dagen nadien bleek de domeinnaam die de Werkgroep Morkhoven al een paar jaren lang voor haar skynet-blogs 'Doofpot Justitie' en 'Werkgroep Morkhoven' gebruikt, plotseling 'niet meer geldig' te zijn.
Justitie die zegt dat de cd-roms van de Koning enkel zijn 'zoek geraakt' en dat de mishandelingen van Marcel Vervloesem in de gevangenis en het verdwijnen van zijn dossierstukken enzoverder enkel 'vergissingen' waren, zal nu ongetwijfeld van een 'toeval' spreken.

De Hoge Raad voor de Justitie stelde zopas vast dat er meer klachten rond justitie gekomen zijn maar dat zal er de komende jaren helaas niet op verbeteren. Op justitieminister Vandeurzen hoeft men in ieder geval al niet te rekenen.
Wie problemen heeft met de Belgische justitie kan zich beter tot europese en internationale instanties wenden.


CDA Ontvangstbevestiging
Van: CDA Publieksvoorlichting (cda.publieksvoorlichting@tweedekamer.nl)
Verzonden: donderdag 3 juli 2008 12:39:45
Aan: Werkgroep Morkhoven

Geachte heer, mevrouw Goossen,

We hebben uw mail van 7/3/08 met het onderwerp Kinderpornozaak Zandvoort: hoorzitting in Den Haag dd. 4 juli 2008 in goede orde ontvangen. Uw mail is geregistreerd onder nummer 109429.

Ons streven is om zo snel mogelijk op uw mail te reageren.Toch kan het enige tijd in beslag nemen, bijvoorbeeld omdat we moeten wachten op de resultaten van een debat of vanwege de hoeveelheid ontvangen mailberichten.

Wij behouden ons het recht voor om niet te reageren op uw mail. Dat geldt zeker voor mails met beledigend of grof taalgebruik, maar ook voormeegezonden artikelen, foto?s, beschouwingen, links naar een website en dergelijke.

Met vriendelijke groet,

CDA Publieksvoorlichting

P.S. Kijk ook eens op onze website: www.cda.nl


Den Haag, 23 mei 2008

Openbaar Ministerie
College van procureurs-generaal
Parket-Generaal
Prins Clauslaan 16
2595 AJ Den Haag

Ter attentie van de heer Marcel Vervloesem
Werkgroep Morkhoven
Koninkrijk 61
2200 Morkhoven
België

Geachte Heer Vervloesem,

Betreft: Bezwaarschrift

Bij brief van 11 oktober 2007 heeft u tijdig bezwaar ingesteld tegen bovengenoemde beslissing van het parket Haarlem van 28 september 2007.

Voordat op uw bezwaarschrift zal worden beslist, stel ik u in gelegenheid om conform artikel 7:2 Algemene wet bestuursrecht, te worden gehoord.

Op bijgevoegd antwoordformulier kunt u aangeven of u van deze mogelijkheid wil gebruik maken. Tevens kunt u op het bij deze brief gevoegde formulier vermelden op welke dagen u in de periode van 24 juni 2008 - 5 juli 2008 verhinderd bent.

Indien u heeft aangegeven dat u gehoord wilt worden, ontvangt u zo spoedig mogelijk bericht over de datum waarop het horen plaatsvindt.

U kunt zich tijdens de hoorzitting laten bijstaan door een raadsman/vrouw.

Ik vertrouw erop u hiermee voorlopig voldoende te hebben geïnformeerd.

Hoogachtend,

het College van procureurs-generaal,
namens het College,
het Hoofd Bestuurlijke en Juridische Zaken


AKTIE/ACTION 'RED MARCEL VERVLOESEM' - 'SAUVEZ MARCEL VERVLOESEM' - 'SAVE MARCEL VERVLOESEM'

Zoals te verwachten was, liet het hof van cassatie in haar nauwelijks gemotiveerd vonnis van 24.6.2008 weten dat zij geen enkele procedurefout vond in de zaak Vervloesem.
Dank zij de beslissing van het hof van cassatie kan iedere Belgische aktievoerder dus louter op basis van enkele roddels uit criminele milieus voor 'folteringen en verkrachtingen' worden vervolgd, kan iedere Belg door buren of familieleden op basis van zaken die zogezegd 20 jaar geleden gebeurd zijn en waarvan geen enkel bewijs bestaat (of men zou niet op DNA-onderzochte bamboostokjes een 'bewijs' moeten noemen) worden aangeklaagd, hoeven rechters geen onpartijdig onderzoek te voeren naar dergelijke roddels, kunnen zij dergelijk proces gebruiken om de door de aktievoerder aangekaarte zaken in de doofpot te stoppen, kunnen rechters met medeweten van de hoge raad voor de justitie en de minister van justitie dossierstukken en getuigenissen uit het strafdossier van de aktievoerder doen verdwijnen, kunnen zij deze met medeweten van de hoge raad voor de justitie en de minister van justitie wegsteken in een zogenoemd administratief dossier waarin de advocaten van de aktievoerder geen inzage krijgen, kan iedere aktievoerder en burger die kinderpornomateriaal voor onderzoek aan justitie overmaakt voor het 'bezit van kinderporno' worden vervolgd, kan kinderpornomateriaal dat door de Koning voor onderzoek aan justitie wordt overgedragen zomaar spoorloos verdwijnen zonder dat de Koning reageert en de minister van justitie zijn verantwoordelijkheid opneemt, maken de Belgische Premier, Koning en justitieminister die steeds schriftelijk herhaalden dat zij de georganiseeerde kindermisbruiken een 'halt zouden toeroepen' zich definitief ongeloofwaardig en brengen zij ook de Europese politiek op dit vlak in discrediet, heeft een verdachte geen enkele rechten in België, kan een aktievoerder 10 jaar lang via de pers aan de schandpaal worden genageld, kan dergelijke gerechtelijke perscampagne worden aangewend om de aktievoerder een spreekverbod in de senaat op te leggen, kunnen aktievoerders zonder meer in de Belgische gevangenissen opgesloten en mishandeld worden, distancieert de Belgische Staat zich voor goed van het Europees Verdrag van de Rechten van de Mens dat zij mede heeft ondertekend, kan men een aktievoerder via een vonnis een spreekverbod met de pers opleggen, kunnen er politieke processen tegen aktievoerders worden gevoerd waarbij men hen door middel van psychiaters die tegenstanders waren tijdens vroegere acties 'gek' laat verklaren, kan men rechters aanstellen die ook al vroeger uitspraken hebben gedaan in zaken waarrond akties werden gevoerd wat een onafhankelijke rechtsspraak uitsluit, hoeven deze rechters geen rekening te houden met de conclusies van de advocaten van de aktievoerder, kunnen deze rechters de medische attesten die aantonen dat de aktievoerder de hem ten laste gelegde feiten niet kan hebben gepleegd naast zich neerleggen, kunnen Belgische aktievoerders waarvan justitie weet dat zij zwaar ziek zijn geworden door hun jarenlange pesterijen door middel van rechteloze processen geliquideerd worden, is een bamboostokje in iemands huis dat zelfs niet eens op DNA-sporen wordt onderzocht een voldoende bewijs voor 'foltering en verkrachting', kunnen aktievoerders voortaan tegen betaling aangeklaagd worden, kan een openbare aanklager in een rechtszaak bevelen dat alleen de verdachte voor een leugendetectortest opgeroepen wordt en de weinig geloofwaardige aanklagers uit een crimineel milieu ongemoeid gelaten worden, kunnen de wegens inbraken en gewapende roofovervallen in jeugdinstellingen opgesloten jongeren door politieofficieren onder druk worden gezet om belastende verklaringen af te leggen, kunnen kindermisbruikende jeugdmagistraten voortaan door gerechtelijke inspecteurs beschermd worden, maakt iemand die de klachten tegen een aktievoerder organiseert en die zelf zedenfeiten met kinderen en minderjarigen pleegde een serieuze kans om politiek benoemd te worden en zich met jeugdzaken en justitie binnen het OCMW-bestuur te mogen bezig houden, maken dergelijke figuren een ernstige kans om zelfs in de stedelijke politieraad te worden opgenomen, enzoverder, enzoverder...

De vzw Werkgroep Morkhoven legt zich echter niet bij een dergelijke beslissing van het hof van cassatie neer en startte een europese en internationale aktie om de doofpotpolitiek van de Belgische regering inzake kindermisbruiken aan te klagen. Het feit dat Georges Zicot, de in opspraak gekomen gerechtelijke inspecteur in de zaak Dutroux, met een schriftelijke verklaring de kindermisbruikende jeugdmagistraat in de kinderpornozaak Zandvoort moest beschermen en het feit dat de cd-roms met kinderpornomateriaal uit de zaak Zandvoort die door de vzw Werkgroep Morkhoven aan de Belgische Koning werden overmaakt, op het hof van beroep te Antwerpen werden gestolen, zegt immers meer dan genoeg.
Het is geen toeval dat ook RTBF- en Morkhoven-medewerkster Gina Bernaer-Pardaens, een maand nadat zij door de hoogste Belgische magistratuur gedurenden drie uur lang op een intimiderende wijze over de verdwijning van de Duitse jongen Manuel Schadwald verhoord werd, door middel van een autoaccident uit de weg werd geruimd. Kort voor haar dood ontving zij nog verschillende doodsbedreigingen waarin zij aangemaand werd om met haar onderzoek te stoppen en kreeg zij het aan de stok met een... magistraat.

Alleen door middel van europese en internationale akties kunnen de doofpotpolitiek in België (waar er dus cd-roms met te onderzoeken kinderpornomateriaal verdwenen en justitieminister Onkelinx de kinderpornozaak Zandvoort een 'individueel dossier waarover zij geen verdere details kon verstrekken' noemde terwijl de Antwerpse advocaat-generaal Marc Tack over een 'zeepbel' sprak) en Frankrijk (waar de kinderpornozaak Zandvoort als een 'non lieu' in het dossier van één der 88.000 slachtoffers wordt afgedaan) doorbroken worden.

De Belgische justitie die Marcel Vervloesem alleen maar ten koste van alles het zwijgen wilde opleggen zonder uit te zoeken of de klachten tegen hem wel geloofwaardig en gegrond waren, wil hem vermoedelijk zo snel mogelijk aanhouden en opsluiten, en rekent erop dat hij nog voor er europese en internationale vragen aan de Belgische regering worden gesteld en de zaak voor het Hof van Straatsburg komt, tengevolge van zijn hongerstaking en slechte gezondheid in de Belgische gevangenis overleden is. Doordat het niet alleen een doofpotoperatie betreft maar ook het Europees Verdrag ter Bescherming van de Rechten van de Mens door de liquidatie van de aktievoerder op elk gebied wordt geschonden, zou men dit gerust een moord kunnen noemen.
Elke steun aan de europese en internationaal aktie van de vzw Werkgroep Morkhoven, is dan ook van harte welkom.

De nieuwsbrieven van de vzw Werkgroep Morkhoven die rijkelijk voorzien zijn van bewijsstukken die het bedrog en zelfs diefstallen door justitie in de zaak Vervloesem aantonen, zijn te bestellen op het secretariaat van de vzw Werkgroep Morkhoven, Faiderstraat 10, 1060 Sint-Gillis
WerkgroepMorkhoven@gmail.com
Tel/Fax: 02 537 49 97
Kosten: een aantal postzegels voor de verzending

- http://www.google.be/search?num=30&hl=nl&q=kinderpornonetwerk+zandvoort&btnG=Zoeken&meta=lr%3D
- http://www.google.be/search?num=20&hl=nl&q=gerecht+Turnhout&btnG=Zoeken&meta=lr%3D
- http://www.google.be/search?num=20&hl=nl&q=Justitie+Turnhout&btnG=Zoeken&meta=
- http://www.google.be/search?hl=fr&q=Justitie+Turnhout&btnG=Recherche+Google&meta=
- http://www.google.be/search?hl=fr&q=Open+brief+procureur+generaal+Morkhoven&btnG=Rechercher&meta=
- http://www.google.be/search?hl=fr&q=Jacobs+zicot+turnhout&btnG=Rechercher&meta=
- http://www.google.be/search?hl=fr&q=Gina+Bernaer+Pardaens+Zandvoort&btnG=Rechercher&meta=
- http://www.google.be/search?num=30&hl=nl&q=Onkelinx+Zandvoort+&btnG=Zoeken&meta=
- http://www.zoegenot.be/CD-roms-pedocriminels-Onkelinx.html
- http://www.google.be/search?q=Hof+van+Beroep+Antwerpen+Vervloesem&gbv=2&hl=fr&start=0&sa=N
- http://www.google.be/search?hl=fr&q=hervorming+politie+justitie&btnG=Recherche+Google&meta=
- http://www.droitfondamental.eu/

Hou er rekening mee dat de bovenstaande links door de Belgische overheid die ook alles heeft gedaan om de kinderpornozaak Zandvoort in de doofpot te steken en die Morkhoven-onderzoeker Marcel Vervloesem door middel van een vonnis een spreekverbod met de pers oplegde, wel eens worden geblokkeerd !

13:39 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (9)

Commentaren

College van Procureurs-generaal: brief From: Jan Boeykens
Date: 6 jul. 2008
Subject: De cd-roms met kinderporno van de Koning die op het hof van beroep van Antwerpen werden gestolen
To: secr.colpg@just.fgov.be


Het College van Procureurs-generaal
E. Allardstraat 42
1000 Brussel


Geachte Heer,

Betreft: De cd-roms met kinderporno van de Koning die op het hof van beroep van Antwerpen werden gestolen

U kreeg enkele maanden geleden van justitieminister Vandeurzen een kopie van ons schrijven in verband met de diefstal van de cd-roms met kinderporno uit de zaak Zandvoort die op het hof van beroep te Antwerpen werden gestolen.

Wordt er onderzoek naar deze zaak gevoerd of verdwijnt deze zaak met de kinderpornozaak Zandvoort in de doofpot ?

In afwachting van uw antwoord, teken ik,

Hoogachtend,

Jan Boeykens
Voorzitter vzw Werkgroep Morkhoven

Werkgroep Morkhoven vzw-asbl
Faiderstraat 10
1060 Sint-Gillis
België
erkenningsn. 443.439.55
Tel/Fax 02 537 49 97
WerkgroepMorkhoven@gmail.com
http://werkgroep-morkhoven.skynetblogs.be/


In bijlage zend ik u een kopie van ons bericht inzake de hoorzitting in de kinderpornozaak Zandvoort die enkele dagen geleden in Den Haag plaats vond en waarop de diefstal van de Koning-cd-roms ter sprake kwam.

-------------


Belgische pers zwijgt over hoorzitting inzake kinderpornozaak Zandvoort

Gisteren was er een hoorzitting omtrent de kinderpornozaak Zandvoort in Den Haag (Nederland) waarop Marcel Vervloesem van de vzw Werkgroep Morkhoven werd uitgenodigd.
Zoals gewoonlijk zweeg de Belgische pers daarover.
Dat komt omdat het grootste gedeelte van de Belgische pers die niet meer dan een instrument van justitie is, de kinderpornozaak Zandvoort met de -volgens de Belgische federale politie- meer dan 88.000 slachtoffertjes, al 10 jaar lang in de doofpot steekt door Marcel Vervloesem en de Werkgroep Morkhoven te criminaliseren.

Ook over de cd-roms met kinderporno uit de zaak Zandvoort die op het hof van beroep van Antwerpen werden gestolen nadat zij in opdracht van de Koning voor onderzoek aan de Antwerpse procureur-generaal Christine Dekkers werden overgemaakt, blijft de pers het stilzwijgen behouden.

De Belgische pers die de betaalde roddels over Marcel Vervloesem op het hoogtepunt van de kinderpornozaak Zandvoort wist te verspreiden, wacht nu ongeduldig het moment af dat Marcel Vervloesem in de gevangenis wordt opgesloten. Vervloesem heeft aangekondigd dat hij daar met een hongerstaking zal beginnen die hem vanwege zijn gezondheidstoestand (hart, suikerziekte, kanker,) ongetwijfeld fataal zal worden. Op die manier kan men de kinderpornozaak Zandvoort definitief afsluiten en kunnen het bedrog en de fraude die er in deze zaak gepleegd werden, definitief geklasseerd worden. Men rekent er ongetwijfeld op dat men dan ook de cd-roms met kinderpornomateriaal in stilte kan vernietigen.

Het feit dat er tal van documenten uit het strafdossier van Marcel Vervloesem werden gestolen (die door de Hoge Raad voor de Justitie
schriftelijk bevestigd werden) en Vervloesem veroordeeld werd op basis van een onvolledig dossier zonder dat het hof van cassatie te Brussel procedurefouten vaststelde, zegt wel iets over de werking van het Belgische rechtssysteem dat zogenaamd hervormd werd.

De manier waarop Vervloesem in 2005 in de gevangenis van Turnhout werd mishandeld, vertelt ons ook dat België dat zich het centrum van Europa waant, geen rekening houdt met de internationale mensenrechtenverdragen en het Europees Verdrag van de Rechten van de
Mens dat mede door België werd ondertekend.

Ook op gebied van kinderpornobestrijding is België dat het bestaan van kinderpornonetwerken nog steeds ontkent en kindermisbruiken zoveel mogelijk in de doofpot steekt, een absolute zero te noemen.

Omdat noch minister van justitie Vandeurzen (CD&V), noch Jacques Van Ypersele (kabinetschef van de Koning en voorzitter van de Koning Boudewijnstichting), noch de Koning zelf, noch de leden van de commissie justitie van de senaat, noch senator Van Parys (CD&V) die de cd-roms van de Koning destijds als minister van justitie voor 'onderzoek' aan het gerecht overmaakte, op de diefstal van de cd-roms van de Koning op het hof van beroep te Antwerpen willen reageren, gaat de Werkgroep Morkhoven zich ondermeer opnieuw met een schrijven tot de Europese parlementsleden richtten waarin zij de doofpotpolitiek van de Belgische regering inzake kindermisbruiken aanklaagt.
Ook de talloze mensenrechtenschendingen in België zullen daarbij ongetwijfeld ter sprake komen.

Het kan niet dat mensen- en kinderrechtenaktivisten in België gewoon door een samenwerking van overheid en maffia uit de weg worden geruimd en dat de advocaat-generaal Mark Tack, openbare aanklager van Marcel Vervloesem op het hof van beroep te Antwerpen, de kinderpornozaak Zandvoort na het verdwijnen van de Koning-cd-roms zomaar een 'zeepbel' noemt.

In 1998 kwam de Morkhoven-medewerkster en RTBF-journaliste Gina Bernard-Pardaens al in een zogenaamd autoongeval aan haar einde. Zij werd maandenlang op alle mogelijke manieren gepest en ontving verschillende doodsbedreigingen. Ook haar zoon werd op een bepaald moment van de baan gereden waarna zij opnieuw een telefonische bedreiging ontving. Belgacom kon aan de maandenlange telefoonproblemen die zij ondervond zogezegd niets doen en de rijkswacht kon het retroactief Zoller-Mallicieux-onderzoek om te weten wie haar telefonisch bedreigde, pas opstarten toen zij overleden was.
Gina verzamelde wereldwijd foto's van verdwenen kinderen. Ze vergeleek de gezichtjes die ze op de diskettes terugvond. Enkele dagen voor haar dood liet zij Marcel Vervloesem weten dat ze twee kinderen 'met zekerheid' had weten te identificeren.
Gina speelde een erg aktieve rol bij het opsporen van de in 1993 verdwenen Berlijnse jongen Manuel Schadwald. Die zoektocht leidde tot
de quasi-zekerheid dat de jongen in handen van een pedofienetwerk was terecht gekomen en leidde tevens tot de ontmoeting met de Duitser Gerrie Ulrich (kinderpornozaak Zandvoort) die na zijn afspraak met Marcel Vervloesem in Italië werd vermoord.
Een maand voor haar dood werd Gina -naar eigen zeggen- op een 'intimiderende' wijze gedurende drie uur lang in opdracht van de
Belgische nationale magistraat Brammerts verhoord omtrent de verdwijning van Manuel Schadwald.

Gina sprak over haar doodsbedreigingen ook met Morkhoven-voorzitter Jan Boeykens die haar op de avond van haar dood nog belde maar zijn telefoongesprek moest afbreken omdat de lijn, zoals dat tijdens de akties van de Werkgroep Morkhoven veelal het geval was, op een uiterst merkwaardige manier werd gestoord. Jan Boeykens probeerde Gina die avond nog een antwoord van Stefaan De Clerck (CD&V) die toen justitieminister was, door te faxen waarop verder ingegaan werd op de talrijke pesterijen en dreigingen. Maar dat bleek onmogelijk te zijn alhoewel het bericht wel zonder problemen naar andere bestemmelingen te faxen was. Dat zou er wel eens op kunnen wijzen dat de moord op Gina Bernard die ook al geruime tijd problemen met haar auto ondervond, op voorhand gepland werd. Voor zij naar huis reed en op een brugpeiler terecht kwam terwijl zij altijd zeer voorzichtig reed en de weg op haar duimpje kende, zou Gina nog een discussie met een magistraat hebben gehad.

Een week na haar dood werd er ingebroken bij Laurent Arnauts, de Brusselse advocaat die vooral bekendheid kreeg als raadsman van de familie Benaïssa. Gina had hem aangezocht nadat zij op last van nationaal magistraat Brammerts was verhoord inzake de verdwijning van Manuel Schadwald en nadat zij op belangrijk bewijsmateriaal en documenten omtrent pedofilienetwerken was gestoten die haar
beangstigden.
Het geld en de dure computers van de advocaat werden niet gestolen.
Blijkbaar was men alleen op zoek naar een welbepaald dossier. Toen de agenten uit Sint-Gillis de schade hadden opgemeten, werd een
identificatiebewijs van een Brusselse politieman achter één van de computers ontdekt alhoewel deze had gemeld dat hij het pand van de
advocaten niet was binnengegaan. Aan de dood van Gina werd er maar weinig aandacht besteed door de Belgische pers en het is zelfs niet zeker of de rijkswacht achteraf naging wie er allemaal naar Gina belde.

Het fysiek uit de weg ruimen van Marcel Vervloesem nadat men hem door middel van een vonnis een zwijgplicht met de pers heeft opgelegd en de moorden op Gerry Ulrich en Gina Bernard, doen denken aan de talrijke moorden die er in de zaak Dutroux gepleegd werden ('30 témoins morts' Douglas De Coninck).
Het zal dus waarschijnlijk geen toeval geweest zijn dat Georges Zicot, de in opspraak gekomen gerechtelijke inspecteur in de zaak Dutroux, ook in de kinderpornozaak Zandvoort opdook alwaar hij met een schriftelijke verklaring een kindermisbruikende magistraat beschermde.
De samenwerking van overheid en maffia bestaat blijkbaar niet alleen in Colombië.

Enkele dagen geleden werd de server van de Werkgroep Morkhoven na het plaatsen van een artikel van de Stichting Prinses de Croÿ waarin ondermeer sprake was van de psychiater Paul Cosyns (die Marcel Vervloesem psychiatrisch moest onderzoeken terwijl hij ook voorzitter was van de commissie Cosyns die onderzoek voerde naar de isoleercellen in het Antwerpse kinderziekenhuis Good Engels waarrond de Werkgroep in 1998 aktie voerde) geblokkeerd. Enkele dagen nadien bleek de domeinnaam die de Werkgroep Morkhoven al een paar jaren lang voor haar skynet-blogs 'Doofpot Justitie' en 'Werkgroep Morkhoven' gebruikt, plotseling 'niet meer geldig' te zijn.
Justitie die zegt dat de cd-roms van de Koning enkel zijn 'zoek geraakt' en dat de mishandelingen van Marcel Vervloesem in de gevangenis en het verdwijnen van zijn dossierstukken enzoverder enkel 'vergissingen' waren, zal nu ongetwijfeld van een 'toeval' spreken.

De Hoge Raad voor de Justitie stelde zopas vast dat er meer klachten rond justitie gekomen zijn maar dat zal er de komende jaren helaas niet op verbeteren. Op justitieminister Vandeurzen hoeft men in ieder geval al niet te rekenen.
Wie problemen heeft met de Belgische justitie kan zich beter tot europese en internationale instanties wenden.

Gepost door: werkgroep Morkhoven | 06-07-08

Reageren op dit commentaar

Post geblokkeerd
De Werkgroep Morkhoven kreeg de jongste weken niet alleen opnieuw problemen met het Internet en haar server, maar ook haar post werd geblokkeerd.

Poststukken blijken te zijn opengemaakt of worden gewoon achtergehouden.

Marcel Vervloesem wordt ook al maandenlang gestalkt door een -zo te zien aan zijn perfecte kennis van de Morkhoven-dossiers en wat er op de gerechtshoven terzake wordt afgesproken- door een magistraat die anoniem wenst te blijven.

Intussen kwam er van justitieminister Vandeurzen (CD&V) en van de Koning die per aangetekende brief met rode antwoordkaart werden geschreven, nog altijd geen antwoord op de vraag wat er gebeurde met de cd-roms met kinderporno uit de zaak Zandvoort die de Koning door Tony Van Parys destijds voor onderzoek aan de procureur-generaal te Antwerpen overmaakte.
Die cd-roms zijn spoorloos verdwenen moest advocaat-generaal Mark Tack, openbare aanklager van Marcel Vervloesem die de kinderpornozaak Zandvoort een 'zeepbel' noemde, enkele maanden geleden toegeven.
De verdwijning ervan werd schriftelijk door de Hoge Raad voor de Justitie, die echter niets kan ondernemen, bevestigd.

Gepost door: Werkgroep Morkhoven | 07-07-08

Reageren op dit commentaar

Dutroux, Zandvoort en Georges Zicot Justitie: Wat is de link tussen de zaak Dutroux en de kinderpornozaak Zandvoort ?


Toen de Werkgroep Morkhoven ongeveer een jaar geleden bekend maakte dat één van de pedocriminelen op de cd-roms van het kinderpornonetwerk 'Zandvoort' een franse magistraat was, stuurde Georges Zicot onmiddellijk een schriftelijke verklaring naar het gerecht van Turnhout waarin hij stelde dat 'het om een man uit Charleroi' ging.

Nu is Georges Zicot toevallig de agent van de gerechtelijke politie te Charleroi die in de zaak Dutroux zwaar in opspraak kwam. De man zat met Marc Dutroux op de beklaagdenbank wegens de diefstal en de verhandeling van een vrachtwagen. Zoals men weet, waren Dutroux en zijn companen gespecialiseerd in de trafiek van gestolen wagens en hadden zij hiervoor de nodige contacten.

Procureur Janssens van het gerecht van Turnhout van zijn kant, die al jarenlang een ware campagne voert tegen Morkhoven-onderzoeker Marcel Vervloesem en de Werkgroep Morkhoven, antwoordde een zestal maanden geleden op de vraag van een journalist van de vlaamse krant 'Het Laatste Nieuws' dat de man in het dossier van het kinderpornonetwerk 'Zandvoort' zeker geen magistraat was en beloofde een 'onderzoek' te laten instellen alhoewel hij de uitslag van dit onderzoek al op voorhand blijkt te kennen.

In één van de nummers van het door de vereniging Julie en Melissa uitgegeven tijdschrift "N'oubliez pas" (december 2001) leest men verder het volgende in verband met Georges Zicot: "... In dezelfde periode aanvaarde procureur-generaal Demanet, vader van drie zonen waaronder een advocaat en een 'autoexpert', zijn ontslag. Laatstgenoemde zoon had immers ruzie gekregen met een zekere ZICOT van de gerechtelijke politie te Charleroi in verband met een auto van het merk Porch die bedriegelijk als gestolen was aangegeven om op die manier het geld van de verzekering binnen te rijven. Deze oplichtingszaak werd echter nooit aan het dossier van de "trafiek van gestolen wagens" (Dutroux & companen) toegevoegd dat onder de instructie viel van rechter Elslander te Nijvel. Toen het parket van Brussel de zaak uiteindelijk voor de correctionele rechtbank wilde laten behandelen, werd het dossier teruggestuurd. Als reden gaf men op dat noch de zoon van procureur-generaal Demanet, noch diens raadsman het nodig vonden voor de rechter hun verhaal te komen doen. Tussen haakjes: de raadsman van de zoon van Demanet is toevallig ook de raadsman in de zaak Sabine Dardenne (een verdwenen kind dat mogelijk door Dutroux en zijn bende ontvoerd werd) en van de rijkswachter Michaux waarrond destijds een onderzoek liep ..."

Centrale vragen in deze zaak: Van wie moest Georges Zicot schriftelijk verklaren dat de op één van de cd-roms voorkomende magistraat 'een man uit Charleroi' was ? Wat heeft de zaak Dutroux met de zaak van het kinderpornonetwerk 'Zandvoort' te maken ?

Het is juist dat Morkhoven-onderzoeker Marcel Vervloesem de cd-roms van het kinderpornonetwerk 'Zandvoort' destijds aan procureur Bourlet overmaakte en dat Bourlet van de Luikse procureur-generaal An Thilly de opdracht kreeg om het materiaal aan de gerechtelijke doofpot van Turnhout over te maken. Maar nogmaals: waarom moest Georges Zicot voor het gerecht van Turnhout een verklaring opmaken om een pedocriminele magistraat te beschermen ? Heeft Georges Zicot misschien meer te maken met de bende Dutroux dan men tot nogtoe veronderstelde ?

De kans dat er in België een wakkere journalist of een integere politicus is die zich dezelfde vragen durft te stellen, is echter zeer klein om niet te moeten zeggen dat de kans daartoe zo goed als onbestaande is.

Georges Zicot werkt thans bij de Brusselse federale politie.

copie: Belgische minister van Justitie Laurette Onkelinx, parlementsleden, pers, ...

Bron:

Gepost door: Werkgroep Morkhoven | 15-07-08

Reageren op dit commentaar

Dutroux en Zicot: dossier autozwendel MARC DUTROUX MAANDAG VOOR RECHTER OM AUTOZWENDEL


Marc Dutroux en zeven anderen uit het misdaadmilieu in Charleroi verschijnen maandag voor de correctionele rechtbank van Nijvel in het dossier van de autozwendel. Ook gewezen politieagent Georges Zicot, Gérard Pinon en Pierre Rochow zullen naast Dutroux in de beklaagdenbank zitten.

Het luik 'autozwendel' van het dossier Dutroux werd in mei 1998 van Neufchâteau naar Nijvel overgeheveld en losgekoppeld van het dossier An en Eefje.

Concreet gaat het maandag over een gestolen vrachtwagen Iveco van de firma Fabricom met elektrische kabels. Die werd in september 1995 ontvreemd door Pierre Rochow en Bernard Weinstein in Eigenbrakel. Ze verstopten de vrachtwagen in een loods van Gérard Pinon, een informant van de gerechtelijke politie van Charleroi. Dutroux huurde de loods op naam van zijn echtgenote, Michelle Martin.

Dutroux zou om de diefstal van de vrachtwagen gevraagd hebben en wordt verdacht van heling.

Dutroux gijzelde Rochow, zijn vriend Philippe Divers en vriendin Bénédicte Jadot omdat hij zich door hen bedrogen voelde. Op een dag was de vrachtwagen namelijk verdwenen. Dutroux en Weinstein dachten dat Rochow en Divers ermee vandoor waren om de winst van de heling op te strijken. Dat bleek echter niet het geval te zijn.

Pinon tipte GP'er Georges Zicot dat de gestolen vrachtwagen in zijn loods stond. Zicot wilde op die manier de opdrachtgevers vinden en een eventuele trafiek oprollen. Toen de dieven maar niet kwamen opdagen, reed Zicot de vrachtwagen drie weken later naar buiten en plaatste hem een kilometer verder op een parking in Ransart. Daar vond de politie hem een paar uur later, zogezegd toevallig. Er werden valse processen-verbaal opgesteld voor het feit dat de vrachtwagen zich op de openbare weg bevond.

Dutroux werd gearresteerd voor de ontvoering van Jadot en werd opgesloten. Hij zat in de cel van december 1995 tot maart 1996. In die periode zaten Julie en Melissa in zijn huis in Marcinelle opgesloten. Aangenomen wordt dat beide kinderen tijdens die periode om het leven kwamen. (belga)

Het Laatste Nieuws - 6.1.05

Bron:

Gepost door: Werkgroep Morkhoven | 15-07-08

Reageren op dit commentaar

Leugens in België vrijdag 16 juli 2004

“In de nacht van 4 op 5 november 1995 weerklinken schoten in de rue Daubresse te Jumet. In het donker ziet de politie een man weghollen van wie later wordt aangenomen dat het Bernard Weinstein is”.* Die schoten zijn het begin van een onderzoek naar de diefstal van een vrachtwagen vol telefoonkabels. Het brengt de namen naar boven van lieden die behoren tot een bende die handelt in gestolen auto’s. Tot dit illusteree gezelschap bleken o.a. Marc Dutroux en Bernard Weinstein te behoren. Maar ook verschillende leden van het politiecorps in Charleroi kwamen in de wind te staan. En nietzo’n beetje. Inspecteur Georges Zicot ging voor het luik en op last van onderzoeksrechter Jean-Marc Connerotte werden in dit verband ook de bureaus van de heren André van der Haeghen, Michel Baccus-Debiere, André Bastin, Pascal Prevedello en Frédéric Druart omgekeerd. Oh ja, en dat van Jacques Fagnart, de huidige Belgische leider van het onderzoek in de zaak Fourniret.
Op 9/9/96 werd huiszoeking gedaan bij onze sport- en country music-liefhebber. Daarbij werd in het voorbijgaan een dossier aangetroffen met zijn voornaam erop dat betrekking had op de Luxemburgse bankrekening Metropolitan 001744. Volgens Jacques behoorde die tot de nalatenschap van zijn vader. Kan. Laten we niet overal ufo’s zien. Fagnart werd vervolgens meegenomen voor verhoor. Hij werd ervan verdacht deel uit te maken van de autobende en/of die bende ambtelijk te hebben beschermd. Tot de onderwerpen die tijdens het verhoor ter sprake kwamen behoorden ondermeer drie tripjes naar Italië die Jacques op verzoek van Georges Zicot had gemaakt. In gezelschap van de Griekse garagehouder Mario Greco. Die tripjes waren niet ambtelijk. Greco ging gestolen auto’s terughalen in opdracht van een verzekeringsmaatschappij. Met alle officiële paperassen die de Italiaanse politie voor de overdracht van de wagens nodig had. Laten we zeggen dat Fagnart meeging voor de gezelligheid. Dus alles leek keurig in orde. Niks bezwarends voor Jacques. Lullig is wel dat een anderhalve maand na dat verhoor door Connerotte’s onderzoeksteam de politie twee Ferrari’s aantrof die Greco had gestald bij een zakenrelatie. De ene Ferrari was in maart 1991 gestolen in Verona, de ander in juni van dat jaar in Rome. Greco belandde op de justitiële glijbaan en komt binnenkort in gezelschap van ex-inspecteur Zicot en nog een plukje andere onverlaten voor de kadi in Nijvel. Fagnart waste na de spaghetti-crash van Connerotte opgelucht zijn handen in onschuld en maakte een glanzende carriére. Merkwaardig, want over Jacques’ boeiende jaren in Charleroi is nog wel wat meer te vertellen. Stay tuned.

(*) Quote uit het boek “De X-dossiers” van Annemie Bulté, Douglas de Coninck en Marie-Jeanne van Heeswyck, uitgegeven door Houtekiet en Fontein in 1999, ISBN 90 5240 536 0. De moord op Bernard Weinstein was het directe gevolg van deze affaire.

Bron:

Gepost door: Werkgroep Morkhoven | 15-07-08

Reageren op dit commentaar

Le 'rôle trouble de l'inspecteur Zicot' Des délits manquent à son palmarès

08/04/2004 | La Dernière Heure | BELGIUM |

Le commissaire Jean-Pierre Verduyckt s'est dit persuadé que Marc Dutroux n'a pas avoué tous les faits qu'il a commis

ARLON Il a ainsi cité deux viols commis en 1995, dont un suivi de tentative d'assassinat et une tentative d'enlèvement en 1994. Ces dossiers sont instruits à Charleroi ou à Mons. Au cours de son témoignage, M. Verduyckt a laissé entendre que l'inspecteur de la PJ Georges Zicot n'a pas dit tout ce qu'il savait sur les activités criminelles de Marc Dutroux.

Jean-Pierre Verduyckt est un des policiers qui a traité les nombreuses informations reçues via le numéro vert installé à Neufchâteau après l'arrestation de Marc Dutroux. Il a expliqué qu'en mai ou juin 1994, Virginie Pinon, alors âgée de 13 ans a été victime d'une tentative d'enlèvement. Son agresseur a été mis en fuite. En 1996, elle a dit reconnaître Marc Dutroux.

M. Verduyckt s'est dit troublé par un dessin, daté du 20 août 1995, que la mère de Virginie a retrouvé, en 1997 après la mort de sa fille des suites d'une mucoviscidose. Il montre une fillette enchaînée et bâillonnée sur une chaise, le pantalon partiellement baissé. Or, a souligné M. Verduyckt, Gérard Pinon qui adorait sa fille, connaissait très bien Weinstein et Dutroux et le dessin date d'une période où Julie et Mélissa étaient vraisemblablement en vie. »A-t-elle vu ou entendu quelque chose? C'est perturbant », s'est-il interrogé.

Gérard Pinon, qui a été impliqué dans des vols avec Marc Dutroux, sera entendu jeudi par la cour d'assises. Le témoin a encore cité deux viols commis en novembre 1995 à Obaix et à La Louvière le long d'un canal. A Obaix, la victime a été emmenée dans une voiture qui ressemblait à celle de Marc Dutroux qui connaissait très bien les lieux. Elle a été chloroformée et laissée pour morte après avoir reçu des coups de couteau. Du chloroforme a été retrouvé chez Marc Dutroux un mois plus tard, a souligné M. Verduyckt.

«Je suis de ceux qui croient qu'il n'a pas tout avoué », a dit M. Verduyckt, précisant que Marc Dutroux a dit avoir connu un «mois de novembre très mouvementé ». M. Verduyckt a mis en cause le rôle de l'inspecteur Zicot dans le dossier du viol d'Obaix. Il a précisé qu'un témoin a vu l'agresseur et a dit avoir été contacté par deux policiers en civil. Mais il n'y a pas eu de pv, a précisé M. Verduyckt.

Ce rôle trouble de l'inspecteur Zicot, qui devra comparaître en correctionnelle à Nivelles avec Dutroux pour violation du secret professionnel, a été dénoncé à plusieurs reprises par M. Verduyckt. Pour le commissaire, M. Zicot n'a pas toujours donné des suites judiciaires aux les informations sur des vols de véhicules par Marc Dutroux et Bernard Weinstein qui lui étaient pourtant transmises «en temps réel » par Gérard Pinon

Le volet des séquestrations

"Je ne voulais pas les supprimer. Entre gangsters, on trouve un arrangement. Mieux vaut utiliser des soporifiques que la violence. On n'a pas affaire à des gringalets", a expliqué Marc Dutroux jeudi matin devant la cour d'assises d'Arlon en évoquant la séquestration de Philippe Divers et de Pierre Rochow. Il voulait ainsi rassurer Me Beauthier qui se demandait si les victimes auraient pu être tuées et enfouies dans le jardin de Jumet comme An et Eefje.

Marc Dutroux a reconnu avoir séquestré pendant quelques heures Philippe Divers et Pierre Rochow ainsi que la copine de ce dernier, Bénédicte Jadot. Il a commis les faits en compagnie de Bernard Weinstein les 4 et 5 novembre 1995.

Selon l'enquêteur Arthur Barthelemy, entendu comme témoin jeudi par la cour, les deux hommes pensaient que Philippe Divers et Pierre Rochow les avaient doublés dans le vol d'un camion Fabricom. Ce camion, volé en septembre 1995 par Divers et Weinstein, avait été entreposé dans un hangar appartenant à Gérard Pinon. Ce dernier avait découvert le véhicule et avait averti le commissaire Georges Zicot.

Le 30 octobre 1995, celui-ci avait fait sortir le camion du hangar et l'avait abandonné sur un parking à Ransart. Un PV avait alors été dressé suite à la découverte de ce véhicule.

En constatant la disparition du véhicule, Marc Dutroux et Bernard Weinstein avaient soupçonné les deux jeunes gens de les avoir doublés en emmenant le camion. Ils ont alors souhaité les interroger. Ils les ont convoqués chez Weinstein, rue Daubresse à Jumet, puis les ont drogués avant de les attacher. Marc Dutroux a utilisé une arme pour menacer les victimes. "Je voulais les impressionner, leur montrer que nous étions déterminés et éviter toute violence", a expliqué Marc Dutroux aux enquêteurs.

Weinstein et Dutroux ont profité de la séquestration de Rochow et de Divers pour aller fouiller la maison de Pierre Rochow à Waterloo afin de trouver des indices quant au camion. Là, ils ont découvert Bénédicte Jadot, qu'ils ont emmenée avec eux à Jumet. Ils l'ont droguée et l'ont laissée, croyant qu'elle dormait. La jeune fille, qui avait pu recracher deux médicaments, a cependant pu s'enfuir et a donné l'alerte. C'est ainsi que Pierre Rochow et Philippe Divers ont été découverts par les forces de l'ordre.

Marc Dutroux a été identifié au début du mois de décembre 1995. Il a tenté d'acheter le silence de ses victimes et a même changé de physionomie, en se rasant la moustache et en se coupant les cheveux, pour ne pas être reconnu par Bénédicte Jadot. Mais il a été formellement identifié et a été incarcéré du 6 décembre 1995 au 20 mars 1996, alors que Julie et Mélissa devaient se trouver dans la cache de la maison de Marcinelle.

Philippe Divers, Pierre Rochow et Gérard Pinon devraient être entendus par la cour jeudi après-midi. Bénédicte Jadot se trouve quant à elle en vacances. Me Beauthier a demandé que les victimes, qui sont inculpées dans le dossier du vol de camion qui n'a pas encore été jugé, puissent être entendues sans prêter serment. Le conseil de Laetitia redoute que les témoins ne disent pas toute la vérite, craignant que leurs déclarations ne soient utilisées contre eux dans l'autre dossier. Le président a annoncé qu'il rendrait sa décision dans l'après-midi.

Gepost door: Werkgroep Morkhoven | 15-07-08

Reageren op dit commentaar

'Les indics de monsieur Zicot' Justice : Les voitures de l’affaire Dutroux à Nivelles
Le Soir du 14 octobre 2002


Illustration de l’article "Nihoul - Pinon : des indics très utiles ?"


La chambre du conseil de Nivelles examine, à partir de ce lundi, le volet « voitures » du dossier Dutroux. Marc Dutroux sera le plus médiatique d’entre eux mais c’est Georges Zicot, l’ancien membre de la police judiciaire de Charleroi, qui sera, une semaine durant, le personnage central de cette session extraordinaire.

La justice veut renvoyer en correctionnelle dix prévenus au premier rang desquels Georges Zicot, son collègue péjiste Pascal Prevedello, Marc Dutroux, les garagiste carolorégiens Gérard Pinon, Roberto Romano, Mario Greco, Pierre Rochow, Philippe Divers et Giuseppe Sperlinga, ainsi que l’assureur de la Royale Belge Thierry De Haan.

L’essentiel du dossier tourne autour d’un camion Iveco de la firme Fabricom, contenant des câbles électriques, volé en septembre 1995 à Braine-L’Alleud. Pierre Rochow et Philippe Divers sont inculpés pour le vol du véhicule et Dutroux qui aurait ordonné le vol pour recel.

Gérard Pinon, informateur de la PJ de Charleroi, avait informé Georges Zicot que le camion était caché dans un hangar qui lui appartenait mais qui était loué par l’épouse de Dutroux.

Avec l’accord de l’assureur Thierry de Haan, Georges Zicot, qui espérait remonter la filière des trafiquants, aurait rédigé de faux procès verbaux, en indiquant notamment que le camion avait été découvert à Ransart et non à Lodelinsart.

Mais quelques jours avant que la compagnie d’assurances n’indemnise le préjudicié, le camion avait été retrouvé abandonné sur la voie publique. Dutroux, qui pensait que le camion avait été déplacé par Rochow et Divers, s’était vengé en séquestrant les deux jeunes hommes à Jumet en novembre 1995. L’un d’eux s’était échappé et avait dénoncé Dutroux. Celui-ci avait finalement été arrêté en décembre 1995, alors que les petites Julie et Melissa se trouvaient dans la cache de sa maison à Marcinelle. C’est pendant cette détention de trois mois que les fillettes auraient trouvé la mort.

------------------

Peu orthodoxe ?

La problématique des informateurs de la police constitue l’un des axes majeurs de ce dossier. Zicot, qui recourait abondamment à ses informateurs, présentait un pourcentage d’élucidations largement supérieur à ceux de ses collègues, mais les enquêteurs ont le sentiment qu’il n’utilisait pas toujours des méthodes d’une orthodoxie exemplaire.
De l’argent circulait entre policiers et informateurs. D’où provenait-il ? Comment était-il dépensé ? L’intérêt personnel ne primait-il pas parfois la recherche de la vérité ? Dans ce dossier, les enquêteurs ont notamment constaté que le taux d’élucidation était proportionnel à l’importance des sommes en jeu.

La chambre du conseil de Nivelles, qui siège à huis clos, consacrera toute une semaine à l’examen de ce volumineux dossier (70 cartons, 100.000 pages). En théorie, la journée de ce lundi sera consacrée au rapport du juge d’instruction Elslander. Celle de mardi sera consacrée au réquisitoire du substitut du procureur du Roi Jean-Marc Trigaux. L’ensemble des préventions représente 27 pages qui font état de faux, d’usage de faux, de vols, d’escroquerie, de détournement, d’abus de confiance, de recel et d’association de malfaiteurs. Plusieurs avocats des inculpés ont d’ores et déjà fait savoir qu’ils réclameraient le non-renvoi de leur client devant le tribunal correctionnel.

Jean Vandendries

© Rossel et Cie SA, Le Soir en ligne, Bruxelles, 2002

Source:

Gepost door: Werkgroep Morkhoven | 15-07-08

Reageren op dit commentaar

Georges Zicot, le vol d'un camion et d'autres 'faits divers' Une embrouille et Dutroux séquestre trois jeunes gens

UN ARTICLE DE MARC METDEPENNINGEN | EDITION DU MARDI 27 JANVIER 2004 - LE DOSSIER (13/30)

C’est, à ses débuts, un fait divers banal. Qui aura des conséquences terribles pour plusieurs victimes. Il se déroule fin septembre 1995.

Julie et Melissa, enlevées le 24 juin 95, sont alors séquestrées par Marc Dutroux. An et Eefje ont été enlevées le 23 août 95. Mais on ne sait si elles sont encore en vie à cette époque. Les corps des deux Flamandes seront retrouvés sous la cour du chalet de la rue Daubresse, qui tient un rôle central dans cette histoire.

Le week-end du 23 au 25 septembre 1995, Bernard Weinstein, l’ami de rapines de Marc Dutroux, et deux jeunes gens, Pierre Rochow et Philippe Divers, volent à Wauthier-Braine (Brabant wallon) un camion de marque Iveco appartenant à la société Fabricom. A l’aide de ce camion, le trio embarque ensuite l’objet de ses convoitises : deux bobines de câbles téléphoniques entreposées sur un chantier Belgacom. Ils ont projeté de désosser les câbles orange pour en récupérer les fils de cuivre et les revendre à une fonderie. Le camion ne les intéresse pas. Ils ne l’ont « emprunté » que parce que sa grue tridirectionnelle leur permet de s’approprier les précieuses bobines. Ce butin est entreposé dans le hangar loué par Gérard Pinon à Michelle Martin, qui le sous-loue à Bernard Weinstein. Le lundi matin, Dutroux fait irruption dans le hangar. Il découvre les trois comparses occupés à découper les bobines. Il s’emporte : Vous êtes chez moi, ici ! Il roule des mécaniques face aux trois voleurs, qui n’en mènent pas large. L’une des deux bobines lui est abandonnée. Mais Dutroux en veut plus. Lorsqu’il apprend que le camion Iveco a été abandonné sur le parking de la société Armabeton à Marchienne-au-Pont, il exige de Bernard Weinstein d’aller le chercher. Dutroux espère, en prélevant les pièces qui l’intéressent et en recyclant la carcasse, en tirer au moins 500.000 francs, de quoi installer une nouvelle chaudière à Marcinelle et acheter de l’outillage.

Les deux hommes s’en vont chercher le bahut. Pour le rentrer dans le hangar loué par Weinstein, il leur faut démonter en partie la grue et veiller à dégonfler les pneus pour ne pas accrocher le linteau de la porte d’entrée.

Un mois plus tard, l’accord passé entre Dutroux et ses complices est anéanti par une embrouille digne d’une série B. Gérard Pinon, le propriétaire du hangar, est un informateur habituel de la police judiciaire de Charleroi. Il a le nez fin, Pinon. Il sait qu’en organisant la récupération du camion, il pourra se réserver un joli pactole promis par les assurances. Il appelle son officier traitant, l’inspecteur Georges Zicot.

Pinon lui raconte qu’un camion volé se trouve dans le hangar occupé par Weinstein ; qu’on y découpe du câble. Gérard Pinon sait que, pour toucher la prime de l’assurance, il faut éviter que le camion soit retrouvé dans le hangar dont il est le propriétaire. Il faut l’évacuer et faire semblant de le retrouver sur la voie publique. Ce plan est approuvé.

Zicot et l’un de ses collègues, accompagnés d’un dépanneur, s’introduisent donc le soir du 30 octobre dans le hangar. Ils tractent le camion, mais oublient de dégonfler les pneus : le linteau de la porte est arraché. Le véhicule est ensuite « abandonné » sur la rue à Ransart, permettant ainsi à l’inspecteur Zicot de le découvrir « par hasard » et d’assurer, classique technique policière, la rémunération de son informateur. Zicot est en aveux de ce tour de passe-passe.

Dès le lendemain de cette opération d’évacuation rocambolesque, Pinon appelle Weinstein. Il fait semblant de fulminer : La porte du hangar a été arrachée. Dutroux est appelé à la rescousse. Avec Weinstein, il apaise Gérard Pinon, lui promettant de réparer les dégâts. Mais Dutroux est dans une rage folle. Ce camion qui devait lui rapporter 500.000 F, il est sûr que c’est Rochow et Divers qui l’ont fait disparaître. Les événements vont s’enchaîner rapidement.

Le lendemain du « coup de gueule » de Gérard Pinon, Rochow est appelé par Bernard Weinstein : Viens me voir à Jumet, lui signifie-t-il. Le jeune homme arrive devant le chalet de bois de la rue Daubresse dans l’après-midi. Son amie l’attend dans sa voiture. Dutroux et Weinstein lui tombent sur le paletot. Ils étaient assez tendus, témoigne Pierre Rochow devant les enquêteurs. Immédiatement, ils ont déclaré : « On a volé l’Iveco et on a cassé la porte du garage. » Rochow sirote son café auquel il trouve un goût bizarre. Et pour cause : Dutroux y a versé du Haldol, un puissant calmant. Le ton monte.

Dutroux veut savoir à tout prix ce qu’est devenu « son camion ». Alors qu’ils m’interrogeaient, explique Pierre Rochow, ils m’ont demandé si j’étais tout seul. Je leur ai expliqué que ma petite amie m’attendait dans la voiture. Dès cet instant, Bernard a changé de comportement. Il est devenu plus calme et m’a dit que je ne devais pas m’inquiéter avec cela. J’ai quitté les lieux. Pierre Rochow, grâce à son amie, vient d’échapper au pire une première fois. Le café au Haldol qu’il a absorbé lui inflige de terribles douleurs musculaires. Il se rend aux urgences de la clinique de Braine-le-Château où il reçoit une injection avant de pouvoir rejoindre son domicile. Il ne sait pas qu’il a été drogué.

Trois jours plus tard, le 4 novembre, à 22 heures, Pierre Rochow et Philippe Divers se rendent, à la demande de Weinstein, au chalet de la rue Daubresse. Weinstein leur ouvre la porte. Soudain, ils aperçoivent dans un recoin de la pièce Marc Dutroux affalé sur un lit. Il brandit dans leur direction un pistolet doté d’un silencieux. Un coup part. Une balle siffle. Les deux jeunes gens sont pétrifiés. Dutroux est menaçant. Sous la menace de son pistolet, ils se laissent, sans broncher, enchaîner et menotter sur un lit métallique. L’un et l’autre sont contraints d’avaler du café allongé au Haldol et quatre pilules de Rohypnol. Dutroux s’approche d’eux. Il a baissé son arme. Il nous a demandé si c’est nous qui avions volé le camion Iveco, raconte Philippe Divers aux enquêteurs. Nous avons répondu que ce n’était pas nous. Il a ajouté qu’il allait mener son enquête et que, si ce n’était pas nous, il n’y aurait pas de problèmes. Les deux jeunes font valoir qu’ils ne peuvent être les auteurs du vol : ils savaient que, pour sortir le camion du hangar, il fallait impérativement dégonfler les pneus. Or le linteau a été arraché : c’est donc, argumentent-ils, que les vrais voleurs ne savaient pas que la porte était trop basse. Dutroux reçoit l’argument. Il commence à hésiter.

Rochow et Divers profitent de la faille. Ils s’adressent à Weinstein : Libère-nous, nous avons toujours été corrects avec toi ! Bernard Weinstein hésite. Dutroux s’énerve. Il hurle : Ne les écoute pas, on ira jusqu’au bout ! Jusqu’au bout ?

Plus tard, Dutroux racontera cet épisode à Michel Lelièvre. Celui-ci explique aux enquêteurs : Il m’avait raconté la séquestration de jeunes gens suite au vol du camion. Et, par cet exemple, il m’avait dit comment il traitait ceux qui lui mettaient des bâtons dans les roues. Il m’a également dit que, si Weinstein n’avait pas fait le con ce jour-là, il les aurait liquidés. Gérard Pinon, lui-même confident occasionnel des mauvais coups de Dutroux, se souvient : Dutroux a expliqué qu’il avait tiré un coup de feu chez Weinstein pour faire peur à Rochow et à son copain. Je lui ai rétorqué : « Tu es fou ! Et si tu l’avais tué ? » Dutroux a ajouté : « Cela n’était pas un problème ! » Pierre Rochow et Philippe Divers commencent à céder à l’effet des médicaments. Rochow lâche : Ma copine va s’inquiéter si je ne rentre pas. Dutroux et Weinstein exigent de connaître son adresse. Il fait nuit. Les deux comparses filent jusqu’à Waterloo où ils découvrent la jeune femme, déjà alitée. Ils lui expliquent : Pierre est malade, comme il y a trois jours (NDLR : lorsqu’il avait absorbé du Haldol à son insu). Il te réclame, il faut venir avec nous à Jumet. La jeune femme s’habille rapidement : Je les ai suivis sans me méfier, dit-elle aux policiers.

Vers 1 heure du matin, le trio arrive devant le chalet plongé dans la pénombre. La jeune femme pénètre dans le living. Weinstein manipule l’interrupteur. La lumière jaillit. Elle aperçoit avec stupéfaction Pierre Rochow et Philippe Divers enchaînés sur le lit. Elle se précipite vers ses amis inconscients. Philippe Divers ouvre les yeux. Weinstein lui assène aussitôt un coup de maillet sur la tête pour le replonger dans les bras de Morphée. Dutroux se saisit de la jeune femme. Il lui serre la gorge et veut la forcer à absorber des médicaments. Elle crie. Elle pleure. Elle supplie son agresseur : Je ne peux pas prendre n’importe quel médicament, je suis sujette à des crises d’épilepsie. Tu ne risques rien, lui réplique Dutroux qui la reprend à la gorge et la force à prendre en bouche quatre comprimés et un liquide blanc. La jeune femme parvient à recracher deux pilules, qu’elle dissimule dans sa poche. Dutroux la houspille : Tu as intérêt à faire ce que je te dis si tu ne veux pas qu’il t’arrive quelque chose !

Dutroux veut à tout prix que les médicaments fassent rapidement leur effet. Il est à court de chaînes et, déjà, il s’est décidé à retourner au domicile de Rochow pour y voler des babioles et les voitures des deux amis. Il interroge la jeune fille sur le vol du camion. Ils m’ont harcelée de questions concernant un camion volé selon eux par Pierre et Philippe. J’ai demandé de quoi ils parlaient parce que je ne comprenais rien . La jeune femme finit par sombrer dans un demi-sommeil.

Dutroux et Weinstein, convaincus que les médicaments ont fait leur effet, partent fouiller l’appartement de Rochow à Waterloo. Ils ferment les portes du chalet à clef. Dans l’appartement de leur otage, Weinstein et Dutroux font leur marché. Ils volent une radio, des CD, un jeu Sega, un sac, quelques vêtements, des photos, des lunettes, des cassettes. Et deux voitures.

Pendant ce temps, à Jumet, l’amie de Rochow, qui n’a pas absorbé tous les médicaments que voulait lui faire ingurgiter Dutroux, se lève, allume la lumière et tente de réveiller ses amis. Ils ne bougent pas. Elle casse une vitre et se réfugie chez une voisine. Elle la supplie d’appeler la police. Dix minutes plus tard, un balai de feux bleus entoure le chalet de la rue Daubresse. Rochow et Divers sont libérés de leurs chaînes et emmenés à l’hôpital. Marc Dutroux est atterré. Il planque les deux voitures volées dans le hangar de Gérard Pinon, rentre à Marcinelle et appelle Pinon : Gérard, viens tout de suite à la maison, c’est grave. Je ne peux pas te le dire par téléphone ! Pinon est inquiet. Il sait de quoi Dutroux est capable et se demande s’il n’a pas découvert qu’il était responsable de l’évacuation du camion Iveco. Il griffonne sur un bout de papier : Je vais chez Dutroux, à Marcinelle. Si je ne suis pas rentré demain matin, prévenez la police .

Arrivé à Marcinelle, il conduit Dutroux et Weinstein à proximité de la rue Daubresse. Les deux hommes veulent récupérer l’arme qui les confond. Le chalet est gardé par la police. Vers 4 h 45, l’agent de faction aperçoit un homme, probablement Weinstein, qui tente de pénétrer dans le chalet par l’arrière. Il l’interpelle : Police, ne bougez pas. Ce policier communal se souvient : L’individu n’a rien dit. J’ai remarqué qu’il tenait quelque chose d’indéterminé dans sa main droite. J’ai tiré un coup de feu en l’air à l’aide de mon arme de service . Pierre Rochow et Philippe Divers parlent aux policiers. Ils désignent Weinstein et son copain « Marc »...

Gepost door: Werkgroep Morkhoven | 15-07-08

Reageren op dit commentaar

Quels liens entre les cd-roms Zandvoort et le dossier Dutroux ? QUELS LIENS ENTRE LES CD-ROMS ZANDVOORT ET LE DOSSIER DUTROUX ?

Le Werkgroep Morkhoven reconnait un magistrat français sur les cd-roms du réseau pédocriminel de Zandvoort en Hollande. Georges Zicot (l'affaire Dutroux) prétendait que ce magistrat était "un homme de Charleroi". La Justice belge n'enquêtait pas l'affaire mais poursuivait Marcel Vervloesem du Werkgroep Morkhoven ...

--------

Chronique d'une enquête étouffée

Georges Zicot: Cet inspecteur principal de la police judiciaire de Charleroi, âgé de 45 ans, a été présenté comme le protecteur possible de Marc Dutroux, ce que Georges Zicot et ses avocats démentent. Figure de proue du volet “ vols de voitures ” ouvert à Neufchâteau, le policier se dit victime de la guerre des polices qui oppose la PJ à la gendarmerie. Georges Zicot a rédigé un faux PV dans l’affaire du camion volé, permettant ainsi à Gérard Pinon (voir ci-dessous) de toucher une prime d’assurance. Libéré.


Gérard Pinon: Ce commercant est le propriétaire du hangar où un camion volé par la bande Dutroux avait été caché. Pinon était un indicateur de l’inspecteur Zicot. Il avait dénoncé Weinstein et Dutroux au policier qui, pour le protéger, avait rédigé un faux PV, indiquant que le camion volé avait été retrouvé sur la voie publique. Gérard Pinon avait été dénoncé aux enquêteurs de Neufchâteau par Marc Dutroux. Celui-ci soutenait qu’il l’avait aidé à assassiner Bernard Weinstein, ce que le commerçant nie farouchement. Libéré.


Michel Diakostavrianos: Ce garagiste surnommé “ Michel Le Grec ” est impliqué dans les deux principaux volets du dossier Dutroux : les meurtres et les enlèvements d’enfants et l’assassinat de Bernard Weinstein. Interpellé plusieurs fois avant d’être arrêté par le juge Connerotte, Michel Diakostavrianosvendait des pneus d’occasion, rachetés en Allemagne. Il fréquentait les dancings de la région de Charleroi, accompagné de filles originaires de Slovaquie, le pays dans lequel Marc Dutroux et ses complices se rendaient régulièrement. Une commission rogatoire belge s’est rendue en Slovaquie. Elle y a enquêté sur les activités de Dutroux : pornographie et prostitution. Détenu.


Claude Thirault: Inculpé d’association de malfaiteurs, cet ancien locataire de Dutroux porte des accusations graves contre la gendarmerie : En 1993, Dutroux, qui savait que j’avais besoin d’argent m’a proposé 150.000 F pour enlever deux jeunes filles. J’ai alors balancé Dutroux à la gendarmerie de Charleroi dont j’étais l’informateur. J’ai parlé des travaux qu’il faisait dans ses maisons. J’ai donné ses plaques de voiture. Pourquoi n’ont-ils jamais vérifié ? Des affirmations que la gendarmerie dément catégoriquement. Libéré.


Pierre Rochow: Impliqué dans une affaire de camion volé, Pierre Rochow avait été séquestré avec un ami et une jeune femme par Dutroux et Weinstein, qui lui reprochaient de les avoir “ doublés ”. Libéré.


Thierry Dehaan: Patron du service des “ affaires spéciales ” de la Royale belge, il est soupçonné d’escroquerie à l’assurance, ayant octroyé une prime de 150.000 F à Pinon pour la restitution d’un camion volé. Un procédé qui bénéficiait, affirme Dehaan, de l’accord de la compagnie. Libéré.


(Le Soir, 28.12.96 - Asbl Julie et Mélissa, N'oubliez pas! - Rue Gustave Baivy, 30/6 - 4101 Jemeppe-sur-Meuse)

Gepost door: Werkgroep Morkhoven | 15-07-08

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.