27-02-07

Morkhoven: Marcel Vervloesem in het ziekenhuis (1)

 

Marcel Vervloesem in het ziekenhuis opgenomen

Brussel, 26.2.2007 - Morkhoven-activist Marcel Vervloesem, die bijna 20 jaar lang lid was van de Werkgroep Morkhoven en die vooral bekendheid verwierf door zijn strijd tegen kindermisbruik en kinderpornohandel, was verplicht om zijn werk bij de vereniging op te schorten.
Hij besliste om zich vandaag voor een zware operatie in het "Heilig Hartziekenhuis" te laten opnemen. Morgen zal hij geopereerd worden.
De artsen geven hem 50% kans om de operatie te overleven.

Marcel was reeds geruime tijd zwaar ziek (hart- en suikerziekte) en kwam diverse keren op de diensten intensieve zorgen van de klinieken in Lier, Herentals en Bonheiden terecht.
Toen hij een tiental dagen geleden van zijn geneesheer-specialist de uitslag van de medische onderzoeken kreeg, bleek zijn gezondheid nog veel slechter te zijn dan men dacht. Hij kreeg de raad om zich zo snel mogelijk te laten opereren.

Marcel Vervloesem werd op 7.10.1952 in Lier geboren.
Als peuter werd hij door zijn familie aan zijn lot overgelaten en verbleef hij tot zijn 14de levensjaar in het weeshuis te Balen.
Gedurende al die jaren kreeg hij van niemand bezoek in het weeshuis.
Op zijn 14de werd hij in een hoveniersgezin geplaatst. Het werden 4 jaren van uitbuiting en miserie.
De Nederlandse journalist Rudy Kagie schreef over deze kwestie in zijn boek 'De kinderbeschermers'.
Justitie opende een onderzoek waaruit bleek dat Marcel gedurende 6 van de 7 dagen en van 5 uur 's morgens tot 11 uur 's avonds, tegen een loon van 20 Euro per maand moest werken.
De journalist Staes die destijds voor de Gazet van Antwerpen werkte, was zodanig geschokt dat hij over één der slachtoffertjes een kerstverhaal schreef. Dat was de reden van het feit waarom Justitie ingreep.
Voor Marcel kwam de hulp echter ruim te laat.
Toen hij enkele jaren later zijn verplichte legerdienst deed, stond hij alleen op de wereld. Hij voerde tijdens de weekeindes steeds alle wachtposten uit om onderdak te hebben want zijn soldij bedroeg slechts 0,5 Euro.

Na zijn legerdienst wilde Marcel huwen maar hij kreeg toen te horen dat zijn moeder daar geen toestemming voor wilde geven. Op die manier ontdekte hij dat hij nog een moeder had.
Het huwelijk ging toch door.

De daaropvolgende jaren waren bijzonder pijnlijk voor hem. Eén na één klopten zijn broers en zussen waarvan hij het bestaan niet eens kende, bij hem voor hulp aan. Bijna allemaal waren zij in verschillende tehuizen geplaatst geweest. Door de vernieuwde wet inzake de meerderjarigheid op 18 jaar, werden zij in die tehuizen aan de deur gezet.
Marcel en zijn vrouwtje Betty vingen de broers en zussen zo goed als het mogelijk was, op. Marcel zou echter niet lang van zijn familie kunnen genieten. Zijn broer Alois stierf in een woningbrand op de Paardenmarkt te Antwerpen. Zijn broer Alfons kwam amper 9 maanden later om in een verkeersongeval in Turnhout. Zijn broer Jozef stierf kort daarop aan een hersenbloeding terwijl ook Betty nog datzelfde jaar overleed.
Marcel zijn wereld en hoop waren in één klap vernield. Hij bleef achter met zijn dochtertje van drie jaar.
Nadien kwam hij er achter dat hij ook nog een zus had die 17 jaar lang in het weeshuis van Maaseik was weggeborgen geweest. Voor Maaike had men echter na de veranderde wetgeving nergens nog een plaats gevonden en men had ze daarom maar in de psychiatrische instelling van Brecht gestoken alwaar Marcel ze weghaalde.

Sindsdien waren Marcel en Justitie onafgebroken met elkaar in konflict. Hij kon het justitie niet vergeven dat zij nooit iets had gedaan tegen al die ellende en dat hij zelfs nadien nog op alle mogelijke manieren door haar gedwarsboomd werd.

Hij besloot echter om door te bijten en volgde avondlessen, richtte mee de politieke partij 'Jong CVP' te Wommelgem op en werd arrondissementsafgevaardigde. Hij verliet de politieke weg om de wereld van aktivist in te slaan.
Door zijn akties rond de isoleercellen in een Antwerpse kinderkliniek zorgde hij ervoor dat de toenmalige minister van Volksgezondheid Hugo Weckx (CVP) een isoleerreglement liet opstellen dat geldig was voor alle psychiatrische instellingen.
Marcel voerde met een aantal parlementsleden en aktiegroepen ook akties rond het toegangsverbod van rolstoelgebruikers in de Antwerpse bioscopen waardoor de rolstoelgebruikers uiteindelijk de bioscopen binnen mochten.
Door zijn akties rond de opsluiting van de Vlaamse zieke gevangenen in de Franstalige instelling te Doornik wist hij te bekomen dat de Vlaamse zieke gevangenen uiteindelijk naar Vlaamse instellingen werden overgebracht. Met zijn aktie in de Vlaamse Ijzerbedevaarttoren klaagde hij de laksheid van de Vlaamse parlementsleden terzake aan.
Dank zij het kordate optreden van Marcel en de Werkgroep Morkhoven rond kindermisbruiken, werden er in tal van landen wetswijzigingen doorgevoerd en werden er kinderpornomeldpunten opgericht.
Terwijl hij in eigen land vernederd en vertrappeld werd, nodigde de Justitie van verschillende Europese landen (Oostenrijk, Italië, Portugal,) hem uit omwille van zijn kennis over de kinderpornohandel en werd hij in de buitenlandse pers regelmatig geprezen voor zijn aanpak.
De buitenlandse pers (waaronder zelfs drie Japanse kranten) schreef ook heel wat positieve artikels rond de strijd die Marcel met zijn Werkgroep tegen de internationale kinderpornonetwerken voerden.

Marcel drong er bij het gerecht van Turnhout zodanig op aan dat zij het kinderpornomateriaal in de zaak Zandvoort met de -volgens een rapport van de federale politie 88.000 slachtoffers- zou onderzoeken dat hij door het Herentalse Sp.a-bestuurslid Victor V. en enkele bendeleden die door Victor V. zouden betaald zijn, van 'kindermisbruik' werd beticht.
VTM en de Vlaamse kranten De Gazet van Antwerpen, Het Nieuwsblad en Het Laatste Nieuws kwamen met deze verhalen naar buiten en de zogenaamde slachtoffers die beweerden dat zij 20 jaar voordien door Marcel misbruikt werden, dienden vervolgens een klacht in bij de Procureur van Turnhout die onmiddellijk een onderzoek liet opstarten.
De buitenlandse pers die verslag had uitgebracht over de kinderpornozaak Zandvoort, wist niet goed wat zij van deze plotse omwenteling moest denken en haakte af.
In één klap waren de Morkhovense kinderpornobestrijders in de beklaagdenbank beland. Over de kinderpornozaak Zandvoort en de slachtoffers werd niet meer gesproken.

De Vlaamse pers speelde ook tijdens het proces dat daarop volgde een gemene rol doordat zij Marcel zonder enig recht van antwoord en zonder rekening te houden met het vermoeden van onschuld, bijna 9 jaren lang als een 'kindermisbruiker' afschilderde terwijl zij de slachtoffers in de kinderpornozaak Zandvoort doodzweeg en zich zelfs niet eens afvroeg waarom het gerecht van Turnhout de kinderverkrachters en kinderpornoproducenten nooit had opgespoord en vervolgd.

Het Sp.a-bestuur van Herentals en Sp.a-burgemeester Jan Peeters van hun kant, bleven het Sp.a-bestuurslid Victor V. onvoorwaardelijk ondersteunen.
Zij benoemden Victor V. niet alleen gedurende twee jaar tot OCMW-raadslid van Herentals (Dienst Jeugdzaken) maar plaatsten hem bovendien op een verkiesbare plaats voor de gemeenteraadsverkiezingen van oktober 2006.

Op 15.11.2006 overhandigde de Werkgroep Morkhoven een Open Brief met een 30-tal processen-verbaals aan de Antwerpse procureur-generaal Christine Dekkers. In de processen-verbaals die bijkbaar nooit werden onderzocht, staat beschreven hoe Victor V. zedenfeiten met minderjarigen pleegde.
Het gerecht van Turnhout 'loste de zaak op' door Marcel op 15.11.2006 deels te veroordelen en deels vrij te spreken.
Marcel tekende beroep aan tegen de gedeeltelijke veroordeling en het feit dat hij daarbij een spreekverbod met de pers kreeg opgelegd.

Normaal gezien zou het Hof van Beroep te Antwerpen het onderzoek in deze zaak nu moeten overdoen.
Het blijft echter doodstil rond de processen-verbaals inzake de zedenfeiten van Victor V. alhoewel zowel procureur-generaal Dekkers als de Vlaamse pers en politici daarvan reeds 4 maanden geleden op de hoogte werden gebracht. Dat is geen goed teken.

Victor V. werd inmiddels tot gemeenteraadslid verkozen en werd op 2.1.2007 tot lid van de Herentalse politieraad benoemd waarvan Jan Peeters de voorzitter is.
Naast het gerecht van Turnhout en de Vlaamse pers, is dus ook de Sp.a verantwoordelijk voor het feit dat de gezondheid van Marcel volledig gekraakt werd.

Het spreekverbod met de pers dat de Turnhoutse rechter 'voor Marcel's eigen goed' oplegde met de dreiging dat hij een gevangenisstraf van twee jaar riskeert indien hij dit spreekverbod overtreedt, is wel zeer ongewoon te noemen.
Dergelijke uitspraak houdt immers geen rekening met de Belgische grondwet en het Europees Verdrag van de Rechten van de Mens.
Insiders stellen dat dit nogmaals bewijst dat men Marcel de mond wil snoeren rond de kinderpornozaak Zandvoort en dat men ten allen koste wil vermijden dat de Belgische Staat door het Europese Hof van de Rechten van de Mens te Straatsburg zou veroordeeld worden.

De jarenlange vervolgingen hebben de doodzieke Marcel en de Werkgroep Morkhoven er echter niet van kunnen weerhouden om hun strijd tegen de kinderpornohandel en de kinderpornonetwerken verder te zetten.
Reporters van de Duitse en Nederlandse televisie werken momenteel aan een documentaire rond Marcel en de acties van de Werkgroep Morkhoven.

Wie Marcel en zijn familie wil ondersteunen, kan een kaartje sturen:
Heilig Hartziekenhuis, Mechelsestraat 24, 2500 Lier

Jan Boeykens
Voorzitter VZW Werkgroep Morkhoven

VZW Werkgroep Morkhoven
Faiderstraat 10
1060 St. Gillis - Brussel

Info - contact: http://groups.msn.com/WerkgroepMorkhoven
janboeykens@hotmail.com - issakaba@skynet.be

01:51 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.