18-12-05

Zeg NEE aan de SP.A !

 

ZEG NEE AAN DE 'NIEUWE' VLAAMSE SOCIALISTEN

Image Hosted by ImageShack.us


BRUSSEL - De Vlaamse Socialistische Partij (SP.A) heeft zaterdag op een congres in Brugge het startschot gegeven voor de campagne voor de lokale verkiezingen van volgend jaar, meldde De Standaard van zaterdag 17 december jl.

Het congres stond in het teken van 'iedereen'. ,,In oktober volgend jaar zal immers gekozen worden door iedereen en nadien zullen wij een beleid voeren voor iedereen'', stelde Vande Lanotte.

De Werkgroep Morkhoven heeft inmiddels een aantal acties voorbereid die de SP.A hier en daar ongetwijfeld stemmen zal kosten.

De werkgroep klaagt reeds geruime tijd de wanpraktijken en de corruptie bij de SP.A te Herentals aan.

Victor Vervloesem, bestuurslid SP.A Herentals, liet in 1998 met een aantal Morkhovense bendeleden via VTM en de geschreven pers, heel Vlaanderen geloven dat hij in zijn jeugd door zijn halfbroer, de Morkhovense actievoerder MARCEL Vervloesem, op een 'sadomasochistische manier gefolterd en verkracht' werd.

Begin 2005, werd Victor Vervloesem met de steun van zijn partijcollega Jan Peeters, tot bestuurslid van het OCMW te Herentals benoemd terwijl er twee gerechtelijke onderzoeken tegen hem liepen.

Het eerste onderzoek slaat op de klachten die Victor Vervloesem in 1998 tegen zijn halfbroer Marcel organiseerde. De Turnhoutse strafrechter F. Caers gaf op 14.2.2005 immers opdracht om Victor Vervloesem en al zijn medeaanklagers (waarvan er één schriftelijk verklaarde dat men voor de klachten tegen Morkhoven-activist Marcel Vervloesem 'betaald werd') aan een leugendetectortest te onderwerpen.

Het tweede onderzoek houdt verband met een minderjarige die Victor Vervloesem van zedenfeiten beschuldigde. De Herentalse politie ondervroeg de minderjarige en maakte een Proces-Verbaal op van zijn klacht. Victor Vervloesem 'vergat' zij in deze zaak te verhoren.

Toen Victor's halfbroer, Morkhovenactivist MARCEL Vervloesem, in april van dit jaar door enkele minderjarige criminelen die in contact stonden met de voornoemde bende uit 1998, opnieuw van 'sadomasochistische folteringen' werd beschuldigd, dook de Herentalse politie opnieuw op om de minderjarige te ondervragen. Zij haalden hem van het school en onderwierpen hem gedurende 8 uren lang aan een kruisverhoor. Resultaat hiervan was dat de minderjarige zijn verklaring wijzigde, zijn oorspronkelijke klacht tegen Victor Vervloesem introk en MARCEL Vervloesem plotseling van 'sadomasochistische folteringen' beschuldigde. Marcel Vervloesem werd onmiddellijk schuldig geacht terwijl de oude verhalen nog moeten onderzocht worden en er reeds 10 maanden geleden opdracht werd gegeven om de vroegere aanklagers aan een leugendetectortest te onderwerpen. Marcel Vervloesem werd met veel machtsvertoon van de Herentalse politie aangehouden en in de gevangenis van Turnhout opgesloten. Het Proces-verbaal dat de Herentalse politie destijds van de klacht tegen VICTOR Vervloesem opmaakte, blijkt te zijn verdwenen en de kranten maakten de bevolking wijs dat de nieuwe klachten tegen MARCEL Vervloesem door een 'onafhankelijke getuigenis van een slachtoffer' werden bevestigd.

Toen Marcel Vervloesem in de gevangenis van Turnhout was opgesloten, liet het OCMW van Herentals zonder enige reden de televisiekabelaansluiting van diens dochter afsluiten. Het Herentalse SP.A-bestuurslid Jan Peeters van zijn kant liet via de lokale radio en televisie omroepen dat hij de nieuwsgroep van de Werkgroep Morkhoven 'met wettelijke middelen van het Internet' zou trachten te halen terwijl een vriendin van VICTOR Vervloesem hoopte dat zij door middel van haar petitielijst (die uiteindelijk slechts door een 12-tal mensen werd ondertekend) de 'pedofiel' MARCEL Vervloesem uit zijn OCMW-woning zou kunnen laten zetten.

Onderzoek van de Werkgroep Morkhoven wees uit dat het Herentalse SP.A-bestuurslid Victor Vervloesem zich niet alleen inzette voor de verkiezingscampagnes van zijn SP.A-collega Jan Peeters maar dat Jan Peeters, als burgemeester van Herentals, aan het hoofd staat van de Herentalse politie en verantwoordelijk is voor het OCMW van Herentals. Doordat Jan Peeters optrad als een soort van beschermheer kon Victor Vervloesem zijn halfbroer Marcel jarenlang en zonder enig risico blijven aanklagen en verdacht maken. Jan Peeters is immers niet enkel burgemeester van Herentals en bestuurslid van SP.A-Herentals maar was een tijdlang Minister van State, is SP.A-kamerlid, zetelt in de kamercommissies Binnenlandse Zaken en Ambtenarenzaken en is bovendien lid van het SP.A-partijbureau dat om de twee weken samenkomt om de politiek van de SP.A te bespreken. De vriendschap tussen Jan Peeters en de kleine SP.A-garnaal Victor Vervloesem lijkt om één of andere onbekende reden, dus wel heel ver te gaan.

Door de voortdurende aanklachten tegen Marcel Vervloesem werd de Werkgroep Morkhoven jarenlang gecriminaliseerd en zorgde het SP.A-bestuur er voor dat de kinderpornozaak Zandvoort zonder de identificatie van de tienduizenden kinderen en de opsporing van de criminelen, door het Turnhoutse parket in de doofpot kon gestopt worden.

Alle SP.A-ministers en parlementsleden werden van deze zaak op de hoogte gebracht maar niemand onder hen reageerde. Ook SP.A-voorzitter Johan Vande Lanotte en de leden van het SP.A-partijbureau werden herhaaldelijk doch tevergeefs aangeschreven. Zou de SP.A dan zo 'sociaal en progressief ' zijn dat zij dergelijke zaken doodzwijgt ?

Meer dan een automatisch antwoordbericht met de vriendelijke groeten van Johan Vande Lanotte ontving de Werkgroep Morkhoven van de SP.A niet en Marcel Vervloesem kreeg intussen opnieuw problemen met zijn woning doordat een wijkagent foutief verklaarde dat hij 'niet meer zelfstandig woonde'. Ook het Herentalse schepencollege is bij deze zaak betrokken.

Jan Boeykens, Werkgroep Morkhoven


Objet: Sp.a - Date: 11 novembre 2005 - De: info@s-p-a.be - À: Morkhoven

Geachte heer, mevrouw,

U stuurde ons vandaag een vraag/opmerking door. Dank u voor uw inbreng. Dat geeft ons nieuwe zuurstof. Zelfs al vertolkt u een andere mening - want dat brengt steeds een waardevolle discussie op gang.

En u vraagt zich nu misschien af - en terecht - wat we met uw vraag/opmerking gaan doen. We gaan het grondig bekijken en bezorgen een uitgebreid antwoord. U hoort dus zeker nog van ons.

Voor dringende zaken kan u steeds contact opnemen met Stijn Decordier op 02/5520323

Met vriendelijke groeten

Johan Vande Lanotte, Voorzitter
i.o. Directie Communicatie - 02/5520200 - www.s-p-a.be - www.pro.be


Wie de Werkgroep Morkhoven, in haar voornoemde acties naar de gemeenteraadsverkiezingen van oktober 2006 toe, wil sponsoren of ondersteunen en wie over de nodige dossierkennis beschikt: Werkgroep Morkhoven, Koninkrijk 61, 2200 Morkhoven (02 537.49.97 - Werkgroep_Morkhoven@hotmail.com - sos@kindergarten.be )

Uw anonimiteit wordt gewaarborgd.

http://groups.msn.com/FondationPrincessedeCROY

http://groups.msn.com/WerkgroepMorkhoven

16-12-05

CD&V en kinderporno

 

CD&V: "Dringend nood aan betere bescherming van kinderen op het internet"

Image Hosted by ImageShack.us

Terwijl het Herentalse Sp.a bestuurslid Victor Vervloesem in 1998 de klachten tegen zijn halfbroer, de Morkhoven-activist Marcel Vervloesem, organiseerde en zijn Sp.a-collega Jan Peeters (burgemeester Herentals, kamerlid, lid Sp.a-partijbureau) via de locale media aandrong om de nieuwsgroep van de Werkgroep Morkhoven van het Internet te verwijderen, neemt de CD&V-politicus Roel Deseyn een geheel andere houding aan inzake de bestrijding van kinderpornografie. De Sp.a blokkeert het onderzoek naar de kinderpornozaak Zandvoort al jaren terwijl Roel Deseyn vindt dat de Sp.a-VLD-regering dringend actie moet ondernemen om de verspreiding van kinderpornografie via het Internet tegen te gaan.

De CD&V schrijft:

In de periode 2003-2004 zijn 54 dossiers over pedofielen die via het internet contact zochten met kinderen, doorgegeven aan de Cel Mensenhandel, zo blijkt uit het antwoord van Minister Vanvelthoven op een vraag van CD&V-Kamerlid Roel Deseyn. Tegelijkertijd blijkt uit onderzoek van de Universiteit Gent dat 1 op de 4 kinderen (9-14 jarigen) chat met onbekenden. Het werkelijk aantal incidenten ligt waarschijnlijk dus veel hoger. CD&V dringt daarom aan op dringende actie.

Roel Deseyn: “Het merendeel van de incidenten wordt gewoonweg niet aangegeven, de aanpak van de overheid op het vlak kinderpornografie via het internet is ook veel te laks: in antwoord op een eerdere vraag vernam ik dat er de afgelopen jaren geen enkele (!) kinderpornosite werd geblokkeerd en dat terwijl het aantal van deze sites elk jaar exponentieel toeneemt. Sommige pedofielen blijken nochtans “inspiratie” op te doen op dergelijke websites en nadien zelf op zoek te gaan naar slachtoffertjes via het internet. Het onmiddellijk blokkeren van de toegang tot dergelijke websites via de Belgische internetproviders laat men evenwel na. Op dit moment stuurt men gewoon de onderzoeksinformatie door naar het land van waaruit de kinderpornosite wordt gehost en hoopt men dat het land in kwestie actie onderneemt. Dat hele proces duurt veel te lang: ondertussen blijft de website online en duiken er talrijke andere op. Onmiddellijk blokkeren voor Belgische gebruikers zou de enige echte remedie zijn!”

Uit het antwoord van minister Vanvelthoven kon verder vernomen worden dat maar liefst 46% van de niet-internetgebruikers en 25% van diegene die wel het internet gebruiken het medium onveilig vinden. Bijna 80% vindt dat de overheid actie moet ondernemen en proactief moet optreden tegen bedreigingen als virussen en spam.

Roel Deseyn juicht het initiatief toe om chatboxen te beveiligen met de elektronische identiteitskaart (eID) toe, maar waarschuwt dat er nog een lange weg is af te leggen: “Voorlopig zijn deze beveiligde chatboxen enkel toegankelijk voor wie over een eID beschikt en tussen de 12 en 15 jaar oud is. Jongere kinderen zijn op dit moment nog steeds even kwetsbaar als voorheen, en ook de met de eID beveiligde chatboxen zijn niet 100% sluitend, zo stelt de minister zelf. Ik hoop dat de kid-kaart, de kaart voor kinderen jonger dan 12, er snel komt zodat ook zij met een gerust hart de chatboxen op kunnen. Op de eerste kaarten zou het evenwel wachten zijn tot de tweede helft van 2006.”

Deseyn ziet het gebruik van de eID als sleutel veel breder dan alleen het beveiligen van chatboxen. Hij pleit voor de invoering van een subdomein in de vorm .child.be, wat ons land autonoom kan beslissen aangezien het onder .be valt. Hieronder zouden dan enkel websites kunnen toegelaten worden die door de overheid zijn erkend als kindvriendelijk. Via de eID, of desgevallend kid-kaart, kan men deze websites enkel toegankelijk maken voor kinderen en jongeren.

Dinsdag, 13 december, 2005 - Roel Deseyn, kamerlid voor de CD&V ( http://www.roeldeseyn.be/opening.php )

http://groups.msn.com/FondationPrincessedeCROY

http://groups.msn.com/WerkgroepMorkhoven

14-12-05

Zweedse en Duitse politie in Morkhoven

Cd-roms Zandvoort: Zweedse en Duitse politie nodigen Werkgroep Morkhoven uit

Klik op de afbeelding voor een grotere versie

Het onderzoek rond de cd-roms van de kinderpornozaak Zandvoort is in een stroomversnelling gekomen.Ondanks het feit dat het parket van Turnhout jarenlang iederéén wilde doen geloven dat de cd-roms waardeloos waren, blijkt nu uit onderzoek van diverse buitenlandse politiediensten, waaronder de Zweedse politie, dat de cd-roms belangrijke gegevens bevatten.

De Zweedse en Duitse politiediensten brachten verleden week een discreet bezoek aan vertegenwoordigers van de Werkgroep Morkhoven teneinde de resultaten van elkaars onderzoeken inzake de cd-roms met elkaar te vergelijken.

Een delegatie van de Werkgroep Morkhoven is thans uitgenodigd om in Duitsland en Zweden de voorhanden zijnde gegevens te komen inzien.

De Zweedse politie is met haar onderzoek naar de cd-roms intussen ver gevorderd. Hun onderzoek wijst uit dat de internationale kinderpornonetwerken, waaronder het kinderpornonetwerk Zandvoort, bestaan.

De Belgische federale politie en justitie hebben dit steeds ontkend en stelden onlangs aan het ambt van de Procureur des Konings te Turnhout dat de cd-roms die de Werkgroep Morkhoven aan de Belgische en buitenlandse justitie overdroeg, uniek materiaal is maar dat zij dit niet konden onderzoeken 'omdat het materiaal al vijf jaar oud en te omvangrijk is'.

http://groups.msn.com/FondationPrincessedeCROY

http://groups.msn.com/WerkgroepMorkhoven

02-12-05

Marc Dutroux: een éénzame pervert ?

België: Tien jaar cel voor verkrachter van 200 Thaise straatkindjes - Belgisch-Europees Centrum voor vermiste kinderen Child Focus (dat niets ondernam in de kinderpornozaak Zandvoort) stelde zich voor het eerst in zijn geschiedenis burgerlijke partij (Deel 1)



'Van zo gauw ze de baard in de keel krijgen, zijn ze afgeschreven. Het vlees moet vers zijn, vers blijven.' Woensdag verschijnt de handelsingenieur Elmar Umbach voor de correctionele rechtbank. De Wemmelaar wordt ervan verdacht samen met een Fin gedurende vijftien jaar in totaal 445 jongetjes te hebben verkracht in het Thaise Pattaya, van wie 171 exclusief voor eigen rekening. Het openbaar ministerie vorderde zeven jaar, omgerekend dertien dagen cel per kind. 'Hij sloot kinderen voor weken op in een hotelkamer en maakte zelfportretten van op zijn witte pens.' De Belgische mijnheer keek niet op een verkracht Thais jongetje meer of minder.

Anne de Graaf

In Wemmel staan de Umbachs bekend als een familie met goede manieren. De zoons halen ingenieursdiploma's. Ze zijn niet schatrijk, maar hun huizen zien er onberispelijk uit: ruiten en stoep worden door moeder minutieus gelapt en geschrobd, de plantjes gemanicuurd. Zo klinisch het er van buiten uitziet, zo gedragen de Umbachs zich ook: beleefd, op het afgemetene af. Vooral Elmar Umbach (46), ingenieur en drijvende kracht achter het elektronicabedrijf van het gezin, staat bekend als een mijnheer. Altijd net in het pak, messcherpe plooien in zijn hemdsmouwen, getrimde snor, galant. Enige smet op het blazoen en grote zorg van de moeder: Umbach geraakt maar niet aan een vrouw. Op zijn 46ste is hij nog altijd alleen, en een vriend is al evenmin te bespeuren. Al zou ze daar moeilijk mee kunnen leven, de moeder heeft er zich bij neergelegd, het onderwerp is taboe. Umbach is en zal altijd alleen blijven en heeft blijkbaar maar één liefde: Thailand.

"Als hij niet in het 'land van de glimlach' zat, sloot hij zich na de uren op in zijn woonst, pendelend tussen zijn televisie, pc en zijn donkere kamer, die hij in zijn douchecel had geïnstalleerd", vertelt buurman F. "Hij fotografeerde graag. Dat zagen we tussen de gordijnen. Hij maakte prachtige natuurbeelden. Die heeft hij me laten zien. Verder was het een grijze muis. Er brandde nauwelijks licht in zijn huis. (denkt na) Hij hield ook wel van een borrel, dat zag je aan zijn rode, spitse neus, dat rook je als je met hem sprak, maar hij beheerste zich. Nooit hebben we hem zwalpend over straat zien lopen, nooit liet hij zich gaan... Behalve de dag van zijn arrestatie, vorig jaar 14 september, toen de reputatie van de Umbachs hier aan diggelen ging met het bezoek hier van de federale politie."

"Umbach was niet thuis. Later vernamen we dat hij stomdronken in Brussel met zijn ribben tegen het trottoir was gestuikt en ergens in een ziekenhuis lag. Een politieman huilde, een andere kokhalsde. Met bedrukte gezichten haalden ze honderden kartons en zijn pc uit het huis. Een paar dagen later lazen we in de gazet wat er voor vetzakkerij in die dozen stak. Honderden foto's van blote Thaise jongetjes, gewrongen in kleermakerszit op zijn dikke naakte onderlijf. Dát was dus zijn band met Thailand. Ze vonden sporen terug van financiële transacties met mensen in Finland, Duitsland, Marokko, Brazilië, Mexico en Spanje. Hij zou deel uitgemaakt hebben van een netwerk dat banden heeft met de VS, Latijns-Amerika en Europa. Een verdachte zou zelf een club hebben gerund in Pattaya, een andere organiseerde kinderseksreizen sinds een jaar jaar of tien."

Wemmel is niet zo groot. Binnen het kwartier is moeder Umbach op de hoogte van de klopjacht op haar zoon en belt ze naar het ziekenhuis. Umbach, intussen broodnuchter, pakt zijn biezen en duikt onder in Keulen. De ingenieur weet niet dat hij geen kant meer uit kan: de Brusselse onderzoeksrechter Bruno Bulthé heeft tegen hem een internationaal aanhoudingsmandaat uitgevaardigd. Het geheim is ontrafeld: twaalf jaar lang reisde Umbach gemiddeld drie keer per jaar naar het Thaise Pattaya om er jongetjes tussen twaalf en dertien jaar te gaan verkrachten. Het aantal slachtoffers schatten de speurders op 171, mogelijk meer als die van zijn kompanen er worden bijgeteld.

Want dezelfde dag ontvangt ook de Finse recherche een tip. Uit het internetverkeer blijkt dat Umbach en de Fin Jouko Petri Joatinen al vijftien jaar partners in crime zijn. In het optrekje van de Fin vinden de speurders 445 namen van kinderen terug, alfabetisch bijgehouden in een dagboek, vaak geïllustreerd met een foto, én de naam van Umbach. "Het waren altijd zelfportretten, zonder hoofd van de dader erop", klinkt het bij de recherche in Helsinki. "Een close-up van de verkrachting, daarboven een witte, vette pens en het verkrampte gezicht van 'een' jongetje. We vermoeden dat ze de camera op zelfontspanner tussen kin en borstbeen hielden en de jongetjes in volle actie portretteerden. Helaas hadden we zo wel het dadersgezicht niet in beeld."

In Finland duurde het even voor de verdachte alles toegaf, in België niet. Op een zondag, enkele dagen na de huiszoeking, keerde Umbach vanuit Keulen terug om zich beleefd aan te geven in de eerste stad over de grens: Luik. Later, in het politiekantoor van Asse, duurde het niet lang voor hij alles bekende. Ja, dat was zijn buik op die foto. Ja, hij had seks gehad met bijna tweehonderd straatjongens, voornamelijk in Pattaya. Maar, voegde hij er niet zonder trots aan toe, de kinderen hadden altijd meegewerkt. Sommigen, ook al was dat naar westerse normen misschien onbegrijpelijk, waren zelfs nu boezemvrienden van hem. Je moest daarvoor in Pattaya geweest zijn.

"Slachtoffers worden altijd te vriend gehouden", verklaarde de Thaise commissaris Amnuay Phetsiri aan de lokale krant Pattaya Post. "Joatinen en Umbach hielden de opgroeiende jongens als kameraadjes uit schrik door hen te worden aangegeven. De twee gingen ook afzonderlijk naar Thailand om de evolutie van hun pupillen bij te houden. Zodra er sprake was van haargroei of de baard in de keel, waren ze niet langer geïnteresseerd. Ze waren al vijftien jaar bezig. Een kind blijft natuurlijk geen kind. Soms losten ze elkaar af in de hotels waar ze de kinderen, na een evaluatie, aan elkaar doorgaven. Hun repertorium werd maandelijks door de Fin bijgehouden; het vlees moest vers zijn, en blijven."

Als de Fin en Umbach over hun tweede, sinistere leven hadden gezwegen, dan waren ze waarschijnlijk nog altijd actief in Boyztown en Sunee city, de wijken van Pattaya waar de politie amper optreedt tegen kinderhandelaars en pedofielen. Voor een luttele 200 Thaise baht (4 euro) fotografeerden ze de kinderen in allerhande posities in hun hotelkamer, voor 400 tot 800 baht (8 tot 16 euro) stond er seks op het menu. Was het jongetje ervaren, dan kwam daar nog eens een euro bij. Het tarief steeg naargelang de duur van het misbruik. Bij long dates, waarbij ze de jongetjes voor een week of twee in hun hotelkamer opsloten en verkrachtten, kon dat 200 euro bedragen.

Pedofielen, in Pattaya parno businessmen genoemd, aasden ook op nog jongere kinderen, virgins in het jargon, ook al waren het jongens. Maar dan kon de prijs oplopen tot 100 euro. Bij de huiszoeking bij Umbach werd een foto gevonden van een kind van vier jaar, al ontkent de Wemmelaar dat ooit te hebben aangeraakt. Wel geeft hij toe af en toe aangetrokken te zijn geweest door Thaise meisjes, maar uiteindelijk bleven jongens van twaalf tot en met dertien zijn ding.

Anne de Graaf - De Morgen - 22-10-2005


In de context van Elmar U. duikt nog een andere figuur op: ROSOOR. Dat is een man die ooit verklaarde dat hij Dutroux kende (volgens gegevens in het dossier Dutroux). 

http://groups.msn.com/FondationPrincessedeCROY/elmarumbach.msnw

http://groups.msn.com/werkgroepmorkhoven