11-06-05

Cd-roms kinderpornozaak Zandvoort 31 - Regina Louf's toespraak

v

Regina Louf's toespraak tot de Commissie voor de Mensenrechten van de Verenigde Naties te Genève

  "Wij hebben het recht om te zien hoe de pers, politici en ons gerechtelijk systeem lachen met onze getuigenis. Hoe ze onze woorden verdraaien en onze getuigenis belachelijk maken", zei Regina Louf destijds in haar toespraak tot de Commissie voor de Mensenrechten van de Verenigde Naties te Genève. Erg veel is er sindsdien in België niet veranderd. Men doet nog altijd alsof België het enige land is in de wereld waar geen georganiseerde kinderprostitutie en kinderpornohandel bestaat. Zowel de Belgische Justitie, de Belgische pers als de Belgische politici blijven zwijgen over de tienduizenden kinderen die op de cd-roms Zandvoort staan. Het gerecht van Turnhout doet niets om de producenten, cliënten en criminelen in deze kinderpornozaak op te sporen maar vervolgt -daarin gesteund door de pers en met de stilzwijgende goedkeuring van de politici- de mensen die terzake een onderzoek instellen. Politici zoals sp.a-kamerlid Jan Peeters ondersteunen openlijk diegene die al de klachten omtrent 'sexueel misbruik' tegen Morkhoven-activist Marcel Vervloesem organiseerde en schrikken er niet voor terug om via lokale televisie- en radiozenders mede te delen dat zij naar 'wettelijke middelen zoeken om het persorgaan van de Werkgroep Morkhoven van het Internet te halen'. Nee, veel is er niet veranderd.


12 april 2000

Mijn naam is Regina Louf en ik spreek in naam van de Transnationale Radicale Partij.

Eerst en vooral wens ik de speciale rapporteur Mevr Ofelia Calcetas-Santos te bedanken voor haar mooi rapport waarin voor het eerst een aantal aspecten vermeld worden van gedwongen kinderprostitutie in België en Nederland.

- Wij hebben het recht om niet geloofd te worden wanneer we spreken over seksueel misbruik, in groep en georganiseerd, in Europa.

- Wij hebben het recht om te zien hoe de pers, politici en ons gerechtelijk systeem lachen met onze getuigenis. Hoe ze onze woorden verdraaien en onze getuigenis belachelijk maken.

- Wij hebben het recht om te zien hoe de advocaten van de misbruikers worden ondersteund door incompetente rechters, vermoeide politiemensen, en psychiaters die ervan houden te bewijzen dat kinderen gemakkelijk liegen.

- Wij hebben het recht om te zwijgen en gelukkig te zijn omdat wij, kinderen uit Europa, genoeg te eten hebben en een opvoeding krijgen. De mishandelingen, de terreur, de verwaarlozing en het seksuele misbruik wordt goed verborgen gehouden binnen de muren van onze huizen en in ons land.

- Wij hebben het recht ons te realiseren dat, ondanks het feit dat we getuigd hebben, onze beulen in ons huis, onze straat, onze buurt kunnen terugkeren en voortleven. Zij worden niet gestraft omdat ze intelligente, succesvolle volwassenen zijn, maar wij worden beschouwd als kinderen met een overdosis aan verbeelding.

- Wij hebben het recht om pornografische foto’s van ons, die genomen zijn door onze misbruikers, gepubliceerd te zien op het Internet, over de hele wereld, zonder dat er een goed systeem is om diegenen die de foto’s daar geplaatst hebben te bestraffen. De Europese regeringen besteden immers geen aandacht aan het probleem.

- Wij hebben het recht om te lachen en ons normaal te gedragen, want anders mishandelen de misbruikers onze zus, vrienden of huisdieren. Indien we durven iemand te alarmeren, zo zeggen ze ons, zal het onze schuld zijn dat zij worden gefolterd en gestraft. En dus geloven we hen omdat we al ondervonden hebben dat ze hun bedreigingen uitvoeren.

- Wij hebben het recht om in stilte en eenzaamheid te lijden, in een oorlog die zogezegd enkel echt bestaat in de Filippijnen, waar kinderprostitutie openlijk plaatsvindt. Volgens onze politici en gerechtelijke autoriteiten, is er geen enkel zichtbaar bewijs van kinderprostitutie en dus bestaat het niet.

- Wij hebben het recht geen enkel recht te hebben, omdat wij moeten overleven onder constante dreiging van onze intelligente en goed ingeburgerde misbruikers en, zelfs als we de moed opbrengen om te spreken, niemand ons tegen hen zal beschermen.

- Wij hebben het recht om niet gehoord te worden door de rechters in de rechtszaal. Kinderen hebben geen stem bij ons.

- Wij hebben het recht om ons schuldig te voelen omdat we niet de mogelijkheid hadden om andere slachtoffers te helpen die, generatie na generatie, niet gehoord worden in onze Westerse samenleving. Enkel “normale” kinderen, gesteund door hun “normale” familie krijgen de gelegenheid verklaringen af te leggen en worden aan de wereld getoond.

- Wij hebben het recht geconfronteerd te worden met kleine vergissingen die we gemaakt hebben, zoals de kleur van de auto waarin we ’s nachts naar een sexfuif gebracht werden. Als we ook maar één fout maken oordelen de politiemensen, rechters en advocaten dat onze getuigenis waardeloos is.

- Wij hebben het recht te zien hoe onze misbruikers kunnen herbeginnen, hoe zij eerherstel krijgen of gratis therapie, terwijl wij alles zelf moeten doorstaan en onze therapie zelf moeten betalen zonder enige hoop op eerherstel.

- Wij hebben het recht om zonder enig respect behandeld te worden, voor onszelf, onze getuigenis en onze trauma’s. En we horen onze rechters en politici kindermisbruik, - porno en - prostitutie bestempelen als onbestaand, als wilde verhalen, stadslegendes.

Dat zijn de rechten die kinderslachtoffers van seksnetwerken krijgen in België en in Europa.

Soms zien we onze misbruikers op televisie koudweg ontkennen dat ze op enige wijze kinderen misbruikt zouden hebben.

Soms zien we, en kunnen we bewijzen, dat politiemensen onze getuigenis zelfs vervalsen om te kunnen aantonen dat seksnetwerken niet bestaan en dat overlevenden enkel uit zijn op aandacht.

Feit : Eén meisje op acht wordt seksueel misbruikt; één jongen op tien wordt seksueel misbruikt. En, toen mijn pooier de misdaden die hij tegen mij gepleegd had - tussen mijn twaalf en mijn zestien jaar - bekend had aan de politie, verklaarde een gerechtelijk verantwoordelijke in mijn land aan de pers dat het mijn eigen schuld was omdat, op mijn twaalfde, ik een bijna volgroeid vrouwenlichaam had, en ik verliefd was op de man die mij prostitueerde.Mijn getuigenis wordt nu in België gebruikt om al de andere slachtoffers van georganiseerd kindermisbruik in diskrediet te brengen.

Dank u Mijnheer de Voorzitter

http://groups.msn.com/WerkgroepMorkhoven


De commentaren zijn gesloten.